hier een keer een probleempje met een stamboom die in Zuid-Afrika was achterwege gebleven....
(ik doe het secretariaat voor Europa, nl)
De fokker had me al verscheidene malen gemaild en gebeld....
Eerst zaten we gewoon met een communicatieprobleem (hij is Duitser, en ik begreep maar niet, dat hij dus effectief één stamboom miste...
) en dan duurde het nog een paar maanden eer de ontbrekende stamboom uit Afrika opgestuurd werd en bij mij terecht kwam!!
Ik had de stamboom klaar gelegd op m'n bureau om te versturen, toen ik effe naar boven moest voor iets...
Bedacht me na een minuut of twintig ineens dat ik vergeten was de deur van het kantoortje dicht te doen, en dat Mokabo, (éérste zoon van Angel die we ooit gehouden hebben, en die jammer genoeg op driejarige leeftijd verongelukte...)er zomaar binnen kon lopen... Hij was een maand of zes op dat ogenblik...
Ik snel naar beneden, en ja hoor: in de keuken géén Mokabo te vinden, dus snel naar het kantoortje, en daar lag hij, met z'n zaaaaaaaalige lieve snoet, héél braafjes in het midden van de mat, met een leuk blauw speeltje tussen z'n dikke poten....
Ik tegen hem: ach m'n lieve schatje, lig je daar zo braafjes met je blauwe speeltje...??
tot ik me inééns realiseerde, dat hij helemaal geen 'blauw' speeltje HAD
...
Bleek het dus die langverwachte stamboom te zijn, half opgegeten....
heeft het wéér een paar maandjes geduurd, voor die eiegnaar éindelijk de stamboom van z'n hond had......