Oh, wat een heerlijke hond heb ik toch!!
Het is zo hoog als mijn enkel....38 cm lang, maar qua karakter is 'ie zóóóóó groot! Wat een beestje is het toch, onze Jazz...
Soms gedraagt hij zich als het lieve jongetje, graag het liefste van de klas, zoals gisteren...toen we die hele grote Golden-reu tegenkwamen, los... Ik stond er trouwens van te kijken hoe goed die eigenaar (een oud baasje met een stok) zijn hond onder controle had. Jazz laag, kwispelend...geen boe of bah. De Golden maakte zich gigantisch groot, staart hoog en nekharen op en die ouwe baas zei alleen maar "doorlopen hè", heel kalm, en de hond líep door. Knap. Jazz wilde alleen maar het liefste jongetje van de klas zijn, liep ook door trouwens...
Vanochtend was Jazz de directeur. Zijn andere gezicht. Hij wilde mee, de baas ophalen van de garage... nou prima, we zijn nog steeds aan het oefenen in die Pet Tube...dus waarom niet. Ik tilde hem op om hem in die Tube te zetten en legde hem op z'n kussen. Nou, daar lag meneer de directeur! Leunend op één elleboogje, zoals mensen dat kunnen, met een blik....haha, zó hooghartig!
Eenmaal thuis was hij de terrorist. Ja ja...dat is ook een gezicht van de kleine opdonder. Hij houdt van de katten, maar bij vlagen gedraagt hij zich als een terrorist als hij ze in het vizier krijgt. Met name als Joy, de oudste en meest bange, zich vertoont. Als Joy langs Jazz moet, gaat ze heel omslachtig te werk. Dat werkt als peper in de kont van Jazz... Tegenwoordig red ik haar - Joy dus - door Jazz af te leiden. Dat kost moeite, heel veel moeite maar tot nu toe lukt het wel iedere keer, waardoor poes met een gerust hart door het kattenluik naar buiten kan. Vrouwtje heeft toch de terrorist in de tang...
Jazz is een ukkie met heel veel gezichten, maar ik kan daar dus intens van genieten. Wát een belhamel, maar wel eentje met een gouden hartje


3 doggies
maar dat komt ook wel weer goed hoop ik.

