Altijd maar belonen?

Ik zie in bijna alle topics dat de oplossing voor bijna ieder denkbaar probleem belonen met een snoepie/kaasje is. Natuurlijk denk ik dat het bij het aanleren van wat commando's een heel handig middel is maar ik moet eerlijk toegeven dat ik mijn hond zelden beloon met wat lekkers, meestal met een aai over de bol ofzo.

Als ik lang buiten bij het meer ben heb ik soms wel eens wat hondensnoeppies bij me maar dat is meer uitzondering dan regel, ik vind het namelijk ook belangrijk dat hij luistert als ik hem daar niet een stuk kaas tegenover zet.

Nu is mijn vraag, wat is de (op papier) ideale verhouding tussen wel en niet belonen met wat lekkers. Als een hond een commando kent is het dan nog wel nodig, of is het juist nodig zodat hij het commando blijft uitvoeren?

Ik heb trouwens geen problemen met dingen die hij van straat pakt ofzo dus ik heb geen snoep bij om te "ruilen"

hallo, ik beloon ook niet altijd hoor, soms met het oefenen, maar verder niet zo vaak. Ik vind ook dat hij/zij moet kunnen luisteren zonder beloning, als hij wat minder goed luistert dan doe ik het weer een paar keer.
Ik heb ook geen ruilsnoepjes bij me als we gaan lopen, als hij iets van de straat pakt, wat ik niet wil hebben, pak ik het af, zonder pardon.
gr ina

Tom is nu 7 maanden en ik blijf hem belonen tot hij een jaar is, hij kent alle commando's maar is gewoon zo enthousiast bij het zien van andere honden dat hij het wel eens vergeet
Ik heb geen kaasjes/worstjes of andere onzin bij, gewoon brokjes (hij krijgt KVV dus brokken zijn speciaal voor hem, was hij een brokkenhond zou ik gewoon een ander merk brokken geven) nu beloon ik al veel minder als eerst, eigenlijk alleen als ik vind dat het bijzonder is dat hij goed luisterd (spelen met 3 honden en tóch komen, een hond in de verte zien en er niet opaf rennen dat soort dingen) voor netjes zitten om de riem om te doen of braaf meelopen...nee dat vind ik normale dingen voor een hond van 7 maanden en daar beloon ik niet meer voor.
Op dagelijkse basis krijgt hij denk ik 10 brokjes op deze manier.
Als hij een jaar is alleen nog om te ruilen als hij iets gevaarlijks heeft gepakt (nog nooit voorgekomen) of om te lokken als hij de weg over wil steken ofzo.

Belonen is slechts een motivatie bij het aanleren van gedrag (of bij training als de hond een terugslag krijgt). Als je te lang door beloont, doet de hond alleen nog maar wat jij wilt als daar wat lekkers bij komt kijken. Het is dus belangrijk om op tijd de beloningen af te bouwen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de meest snelle en effectieve manier om (intelligente) wezens iets aan te leren, is door een positieve consequentie tegenover het gedrag te stellen. Dit kan in het geval van de hond iets lekkers zijn, maar ook een knuffel, aai, 'Goed zo' of even spelen met een favoriet speeltje.

Belonen is in mijn ogen perfect om je pup/jonge hond op een snelle, eenvoudige en positieve manier dingen te leren. Belonen d.m.v. voertjes bouw ik daarna rustig af. Eenvoudige oefeningen worden met de stem beloond, moeilijke oefeningen met voertje en alles daartussen wordt alleen met een voertje beloond als ze het in 1 keer doen. Moet ik twee keer roepen, dan wordt het een stembeloning

Het verschilt ook echt per hond. Puzzle doet alles voor een positief geluid van het vrouwtje Een aai op haar bol is al zalig! Makkelijk dus!

Pim is echter van het onverstoorbare type en een tikkeltje koppig. En voor alleen een aai doet hij na verloop van tijd een stuk minder zijn best

Ruilen is bij zowel Puzzle als Pim niet nodig. Ze geven alles zonder problemen sowieso al af. Ruilen heb ik dus alleen gebruikt om het commando 'los' aan te leren.

belonen ? doe ik wel, maar....nooit met voer, nimmer.
belonen doe ik met mijn stem of aai of knuffel of spel, en er zijn zat oefeningen waar ik helemaal niet beloon, alleen met mijn stem, een GOED ZO uit. meer niet.

en ik heb er baat bij om niet te belonen met voer, geen gekwijl, en als je eens niets bij je heb, de blik, van...waar blijft het ? en een hand over de hond is heel gauw gedaan. meer dan voldoende. en als je dat bij het begin zo gedaan hebt, zal een hond het ook doen, bij een aai blik of knuffel, of uitkijken naar een spel. dus voeren hoef niet altijd.

ik beloon met de stem heb nooit wat mee als ik ga wandelen.
na een borstelbeurt krijgen ze wel een stukje kaas

Als ik eerlijk moet zijn ik ook niet.
Ik roep almeest altyd van goedzo goedzo braaf en aaien.

Ik beloon altijd met voedsel vanaf dan 1..

De voerbak gaat zelfs de kast in als ik een pup heb...

Natuurlijk bouw ik dit belonen af..
Ik wil gewoon de beweging die ik graag zie, snel en goed gebeuren..

Zo hoef ik nooit gedrag terug te draaien/om te buigen/af te leren..

Ik heb dan ook altijd slechts 1 fluisterend woordje nodig..

Ik heb graag een oplettende, allerte dol graag werkende hond..

Wat je er op deze prettige manier laat inslijten zit de rest van het leven verknoopt..

Waar het om gaat is dat de hond af en toe wil belonen. Dan moet je met iets komen wat voor de hond een beloning is.
Voor de ene hond is dat een stuk kaas, voor de andere hond is een aai ook prima.

Snel nadat je hond begrijpt wat de bedoeling is ga je de beloning afbouwen en onvoorspelbaar maken.
Het gedrag blijft het beste in stand als je heel af en toe beloond. Dat heet het 'gokkasteffect'.
Omdat de hond niet weet wanneer hij krijgt en wat hij krijgt als beloning, doet hij altijd goed zijn best.
Uit onderzoek blijkt dat het af en toe belonen dus het allerbeste werkt.

Wat je onder een beloning verstaat kan je dan zelf bepalen en kun je ook het beste afwisselen.
Dat kan dus een brokje zijn, maar ook even spelen, de riem even vast mogen houden, een kriebel krijgen.
Alhoewel mijn ervaring is dat de meeste honden afgeleid raken van het aaien en weg duiken.

Groetjes, Margje

als ik een nieuw commando leer gebuik ik altijd voedsel! wanneer hij het al onder de knie heeft dan bouw ik het af ene wanneer hij zicht moeilijk kan consentreren gebruik ik gewoon terug beloning!

Lola houdt niet van stokken of balletjes en met aaien doe je haar niet echt een plezier buiten, dus ze wordt beloond met lekkers, we zijn nu zover dat er niet altijd meer beloond hoeft te worden.

Ik geef haar trouwens ook zonder dat er iets is soms iets lekkers op een wandeling.

Ik vind belonen met voer een uistekende motivator.
Natuurlijk moet je kijken naar je hond en waar zijn persoonlijke motivator ligt. Voor de een is dat een bal of ander speeltje en voor de ander voer en voor weer een ander een belonend woord. De kunst is dan om datgene wat jouw hond motiveert af te wisselen zodat de beloning krachtig blijft.

De kunst is niet te kort maar ook niet te lang door te gaan met belonen. Eerst interval belonen en vervolgens stoppen of heel af en toe belonen.
Met bepaalde dingen stop ik nooit helemaal met af en toe belonen om te blijven motiveren of terugval zoveel mogelijk te voorkomen (bv 1 keer in de zoveel tijd een lekkertje bij het hierkomen zodat het altijd leuk en verrassing blijft).
Bij andere dingen bouw ik af en stop ik met belonen als het er eenmaal goed inzit (bv zitten bij de stoeprand of af en blijf etc).

ik heb nooit iets mee, zelfs geen balletje.

maar ze flippen hier ook als ik een spriet gras in de lucht gooi, of een kluit aarde... de wereld ligt vol beloningen

Ik beloon nooit meer met lekkers, ben je gek, je kunt niet aan de gang blijven!

Het belonen is voor de trainingsperiode. Om dingen aan te leren. Zodra de commando's erin zitten, bouw je de beloningen weer af.

Met je stem kun je ook belonen, of inderdaad met even een knuffel oid.

Belonen om gedrag aan te leren en te verbeteren. Met voer, met stembeloning of een knuffel. Beloningen afbouwen.
Daarna incidenteel het gedrag bekrachtigen door te belonen. Zodat de hond altijd gokt op een beloning zal het gedrag niet uitdoven. Ongeveer drie keer niet en 1 keer wel belonen.
Simpele commando's als hierkomen natuurlijk niet zo vaak. Maar tijdens het werk (bijv. jachttraining) doe ik het wel zo. Dat houdt de motivatie hoog. Maar alleen heel goed uitgevoerd gedrag belonen natuurlijk. Op zijn tijd dus ook gewoon met iets superlekkers.
Ik droog zelf stukjes vlees -kip of hart- voor dit doel.