Ik heb twee reutjes in huis.
Een van bijna negen jaar en eentje van iets meer dan
1 jaar. Jack Russells en ongecastreerd.
Hebben zo rond de leeftijd van acht maanden van
de jongste, al tig keer een fikse aanvaring gehad,
zodanig dat ik er een hondentherapeut bijgehaald heb,omdat ik gek werd van de goedbedoelde adviezen
en ik niet meer wist wat te doen.
De een zei Luca de oudste te laten castreren, de
ander zei Romeo de jongste te laten helpen, weer
een ander vond dat beiden gecastreerd moesten worden
en tevens chemisch gecastreerd, de een meldde dat
de oudste in alles voorging, de ander vond dat dat
de jongste moest zijn.
Ik werd horendol, de knokpartijen zijn nog geen
100% verleden tijd, maar met advies heb ik
het heft in eigen hand genomen en grijp ik in,
voordat er iets gebeurt. En dat helpt en wie
de baas is, maak ik uit, niet de honden.
Het valt niet mee, maar het kan wel, al kan ik dat niet van andere rassen beoordelen.