Ik heb dit pas nog meegemaakt.
Mijn Luca viel weg en mijn Romeo heeft hem absoluut
gezocht, maar uiteindelijk als je zelf zo normaal
mogelijk doet, het initiatief neemt in alles,
zal de hond dit uiteindelijk accepteren.
Mijn Romeo is vrijdag en zaterdag bij de hondenopvang van nelis geweest, ivm de crematie van mijn moeder, zondagmorgen kwam hij terug.
Romeo werd ook ineens geconfronteerd met de dood van
Luca en de dood van mijn moeder, die in bed
in de huiskamer lag en ook ineens wegviel.
Ik heb hem wel meegenomen naar het uitvaartcentrum
en bij mijn moeder gebracht, op aanraden van nelis.
Romeo was bij Nelis en hij mailde me meteen dat het goed met hem ging, dat hij vriendschap had gesloten met knut, een van de honden van hem, sterker nog de tijd van zijn leven had. Ik miste hem enorm.
Als in dit geval nelis het initiatief neemt, de leiding pakt, accepteert de hond dat.
Wij hebben meer moeite met honden die bij een ander
zijn, dan de honden zelf.
Of de hond zou verlatingsangst moeten hebben.
Dan is het een andere zaak.