Dobber is een hond met een lage blafdrempel (stabij en Appenzeller staan daar beide bekend om). Dobber heeft inderdaad een dag lang zitten blaffen (al moet ik wel zeggen dat dat versterkt werd door de buurman die de hele tijd lief ging praten om haar stil te krijgen) omdat ze in de kennel moest blijven want iedereen thuis was weg.
Ze blafte omdat ze altijd als ze blafte wel aandacht kreeg. Was het niet na een paar keer blaffen, dan wel na een uur blaffen als we er echt niet meer tegen konden. En daarbij dus een paar keer dat mijn zus het zo erg vond als ze in de kennel zat te blaffen, dat ze haar er maar uit heeft gehaald. Nou ja, daar ga je dan...
Een andere hond laten corrigeren kan ik inkomen. Maar als die andere hond er niet is? Of als die andere hond niet corrigeert, sterker nog, mee gaat blaffen (zoals bij ons)?
Als we het logisch bekijken, dan komt het vaker voor dat door negeren de hond leert niet te blaffen, dan doordat een andere hond (als die er is) gaat corrigeren (als die dat doet) of door zelf te corrigeren.
In Sabine's geval gaat het volgens mij echt om het aandachtsgeblaf (waar Dobber ook met 5 maand mee begon) en dat moet echt genegeerd worden. Ga je daar aandacht aan geven dan krijg je dus de situatie zoals die bij ons in huis is.