Afgelopen dinsdag ochtend ben ik met Tinca naar de DA gegaan voor rugfoto's omdat ze steeds wankeler werdt in de achterste helft en af en toe zelfs omviel.
Dat moest onder een roesje want ze vertrouwd vreemde mensen niet en kan uit angst happen.
Nu bleek er een flinke vernauwing in haar ruggewervel en bij 2 wervels veel botwoekering.
We zouden het op prednison gaan proberen om haar nog ff bij ons te kunnen houden.
Nu kwam ze heel slecht bij uit het roesje. 2x probeerde ze op te staan en is daarna gaan liggen en zakte heel ver weg. Kreeg haar kaken niet van elkaar en haar ook bijna niet open, ik wilde de kleur van haar slijmvliezen zien. Ik daarop gelijk gemeld dat ze niet meer reageerde. Ze ademde wel en de hartslag bleef ook heel mooi.Toen is er nog 2 tiende van de vloeistof bijgespoten om de narcose te neutraliseren en daarop begon ze wakker te worden. Is gelijk gaan spugen, maar dat ben ik gewend van haar met narcose vloeistof. We zijn met haar gaan lopen en dat ging goed en ze was zo blij dat ze de auto in mocht. Ze heeft nog 1 keer gekeken waar we waren en is weer gaan liggen en toen ik buiten de auto was en de stoel naar voren klapte en haar ogen zag besefte ik dat ze dood op de achterbank lag.
Het meest waarschijnlijke is dat er een bloedpropje uit de vernauwing in haar rug is losgeschoten naar haar hart. Ze heeft er zelf niets van meegekregen maar wat een harde klap dat zoiets zo onverwachts en zo stil kan gebeuren.
Rust zacht lieve Tinca




3 doggies


wat naar...














