We hebben er heel lang over nagedacht maar we hebben dan toch besloten onze Pollwops te herplaatsen. Ik slaap al nachten slecht en ik vind het vreselijk maar we moesten echt aan haar denken.
Polly is altijd een typisch geval geweest. Haar moeder is al met 2,5 week bij het nest weg gehaald waardoor de pups geen honden taal hebben geleerd. Ik ken 2 zusjes en een broertje uit het nest heel goed, en ook zij hebben problemen met andere honden. Als pup blafte ze 20 uur per etmaal en we hebben zelfs een muilkorf omgedaan zodat ze eens stil zou zijn (not dus) Er is een GT bij geweest en zij vertelde ons wat we al dachten "Die hond is ongevoelig voor welke correctie dan ook, mens of dier, ze begrijpt het gewoon niet" We zijn dus met haar aan de slag gegaan en eindelijk na een jaar, toen wij haar lieten dekken, werd het beter.
Haar nakomelingen zijn gewoon normaal, dus we weten heel zeker dat het komt door haar puppytijd. Ze is ook super super lief, maar ze snapt het allemaal niet zo. En daardoor brengt ze zichzelf constant in levensgevaarlijke situaties. Onze basislijn is vrij groot. Teven wegen zo'n 38 klilo, en daar wil je het toch liever niet mee aan de stok krijgen.
Omdat Pol zo ongelooflijk achterlijk kon doen werd ze regelmatig met harde hand op haar plek gewezen.
Vorig jaar sloeg het echter om en greep zij de teef terug. Ik ga dr niet verder op in maar het monde uit in een verschrikkelijke vechtpartij in Polly's nadeel. We wilden haar toen eigenlijk al herplaatsen, maar we konden het gewoon nog niet.
Een week of 3 terug was het weer raak. De honden ff naar buiten gelaten en alles was okee. Komt FiFi naar buiten gelopen, drachtig en 12 kilo zwaarde dan Pol. Zodra Polly haar zag sloeg ze boven op haar. Vechten natuurlijk :-(
Toen hebben we besloten dat het tijd was. We zouden niet echt op zoek gaan, maar mocht er iemand komen, dan zouden we haar herplaatsen. En promt een week later belde de eigenaar van een zoon van haar. Ze wilden heel graag een tweede hond, maar liever geen pup. Ze was altijd helemaal weg geweest van onze knappe Pol en heel voorzichtig hebben we haar gevraagd of Polly niet wat voor haar was. Ze was meteen helemaal in aw, en wilde Polly heel graag mee nemen. De zaterdag erop kwamen ze haar halen en ze is inmiddels 2 weken weg. Het is heel moeilijk want we hebben zo veel met haar mee gemaakt, we houden echt wel heel veel van dr. Ze was echt een speciaal meisje, maar het kon gewoon niet langer zo. Ik kan ook merken aan de andere honden dat ze zo veel meer rust over zich hebben. Dat gehyper bracht heel veel onrust in de roedel.
We gaan onze Pol heel erg missen, maar het is zeker dat ze daar een leven als een koningin gaat krijgen. Ik had nooit gedacht dat we een hond als Polly zouden herplaatsen... Het is echt raar zonder haar



3 doggies













Heo moeilijk het ook is, ik denk dat ze daar gewoon thuis hoort.






