Hoi Agelique,
Wat je kunt doen is de pup dus niet het bezoek laten begroeten.
In elkgeval tot bij beter leert omgaan met die uitbundigheid...
Als je weet dat er bezoek gaan komen leg je pup dan in de bench met iets lekkers...
Of in een vertrek waar hij niet direct met het bezoek in contact komt...
Komt er plots bezoek, strooi dan een hand brokjes op de grond zodat hij zich daarmee bezig houdt...
Of geef hem zijn favoriete speeltje of gevulde kong.
Zorg dat je altijd iets op je lichaam hebt.
Of pak het even en laat de voordeur eerst maar even dicht voor je de voorzorgs maatregelen hebt getroffen voor je pup....
Pas als het bezoek rustig zit.
Laat je pup de kamer in komen met iets lekkers in zíjn bekje, een kluifje,pensstaafje of een oortje of een gevulde kong.
Bezoek mag zich niet met het pupje bemoeien..
Niet begroeten, niet aankijken...
Als het pupje tegen het bezoek aanspringt als zij in de kamer ziten, dan doet het bezoek de armen over elkaar en staat het bezoek op, zodat de pup van schoot glijd.
Niet aankijken..
Niet wegduwen....
Allen opstaan!!
Dit blijft het bezoek doen tot de pup met de pootjes op de grond blijft staan, of wegloopt.
Als het pupje iets voor zichzelf doet dan mag het bezoek de pup eventueel even roepen en onder het kinnetje aaien.
Niet over het koppetje aaien...
Gaat de pup bijten dan staakt men alle acties en negeer de pup dan weer...
Zorg dat de pup iets te doen heeft als er bezoek is....
En het bezoek niet te pas en te onpas laten aaien of oogcontact maken...
Zoals je het nu doet krijgt hij alle aandacht - die hij wenst - bij binnenkomst van bezoek...
Even een algemeen stukje over puppen;
Eén van de meest voorkomende klachten van pupeigenaren is dat hun pup bijt.
Puppy’s spelen in het nest met hun nestgenoten en hun moeder en bijten daarbij in de oren, poten en staart.
Onderling corrigeren ze elkaar hierbij: als het te hard gaat, wordt er gepiept en gekrijst en laat de bijtende pup van schrik los.
Moeders corrigeert de pup als deze te hard bijt door een snauw te geven.
Het is aan de nieuwe pupeigenaar om het aanleren deze bijt-rem door te voeren.
Helaas gaat het meestal in de eerste dagen al mis.
Veel mensen vinden het wel lief als het pupje aan veters knaagt en met veel kabaal in de broekspijp hangt. “Ach wat schattig!” is dan vaak de reactie.
Het wordt minder schattig als de pup wat ouder wordt en er schade gaat ontstaan aan kleding en handen.
De pup moet gaan leren dat hard bijten niet acceptabel is, ook niet tijdens het spelen.
Verouderde methoden om dit af te leren zijn; het omsluiten van de bek van de pup en er stevig op drukken en het hard in de bek duwen van de gehele hand.
Deze methoden zijn minder effectief gebleken en kunnen zelfs gevaarlijk zijn.
Deze methoden kunnen de pup bang maken voor de eigenaar en kunnen de pup in een nog agressievere bijter veranderen.
De spelletjes die gespeeld worden met de pup en de manier waarop deze gepeeld worden, zijn van grote invloed op het bijtgedrag.
Ruw spelen, zoals trekspelletjes, tegen de pup aanduwen en de hond achter jouw of de kinderen aan laten rennen zorgen voor een verhoogde adrenalineconcentratie in de pup.
Hierdoor zal het bijten van de pup alleen maar erger worden.
Dit ‘agressieve’ spelen wordt zelfs bij sommige hondensportverenigingen gebruikt om honden op te leiden voor pakwerk!
Laat de kinderen daarom nooit zonder toezicht alleen met de pup en laat ze al helemaal niet alleen spelen met de pup.
Het risico op een huilend kind is namelijk erg groot als het spel te wild wordt.
Waarom bijt een pup?
Ten eerste omdat hij dit heeft geleerd in het nest.
Lekker spelen met de nestgenoten en moeder.
Maar honden begrijpen elkaar beter dan mensen dat doen en grenzen worden onderling daarom niet vaak overschreden.
Ten tweede hebben honden geen handen en onderzoeken alles door er op te bijten.
Wat is dit?
Hoe smaakt het?
Reageert het?
Alles gaat in het bekkie van de pup en ze willen toch alles ontdekken, net als kleine kinderen.
Ten derde vinden pups het ook gewoon lekker om ergens op te bijten.
Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat bij honden die ergens op kauwen een bepaalde rustgevende stof in de hersenen wordt afgegeven, waardoor de hond zich prettig gaat voelen.
Ten slotte: bij het wisselen van het gebit van de pup (tussen de 3e en 7e maand) kan het bijten de pijn verzachten die de pup ervaart door het wisselen.
Genoeg redenen dus om de tanden overal eens flink in te zetten.
Wat te doen om dit gedrag af te leren?
Zoals bij elk probleemgedrag stopt het speelbijten als er voor de pup een alternatieve manier wordt gevonden die hem/haar van het probleemgedrag afleidt.
Het hangt van de hond af welke methode het beste werkt.
Weglopen;
Als de pup te wild gaat spelen en dus te hard gaat bijten, stopt je zonder iets te zeggen, met het spel.
Je staat op, kijkt niet naar de pup, zegt niets en loopt de kamer uit.
Als je dit consequent doet, gaan de meeste pups de link leggen tussen het hard bijten en de baas die wegloopt.
Dit vindt de pup verschrikkelijk en zal dus minder gaan bijten (want dan loopt de baas weg).
Deze methode is ook ideaal als de pup steeds in de kleding hangt.
Loop maar gewoon weg, negeer de pup en kom na 2 minuten weer de kamer in.
Doet hij het weer, loop dan maar weer weg.
Bij de meeste pups valt dit kwartje na een keer of vijf.
Maar dan moet deze methode wel consequent uitgevoerd worden!
Neem er dus de tijd voor en doe dit niet ‘s morgens als je weg moet en/of haast hebt.
Een schreeuw geven; auw!!..
Als de timing goed is, kun je een harde schreeuw geven op het moment dat de pup te hard bijt.
De schreeuw moet op het moment komen dat de pup te hard bijt.
Doet je dit nét te laat, dan wordt de hond gecorrigeerd als hij los laat en dat gaat dus averechts werken.
Als de pup van schrik stopt met bijten, beloont u de pup na vijf seconden wachten, rustig.
Als je té uitbundig gaat belonen, wordt de pup weer opgewonden en kan hij weer gaan bijten.
De vijf seconden wachten, moeten in acht genomen worden omdat de pup anders gaat bijten om dan meteen los te laten om de beloning te ontvangen.
De vijf seconden zorgen voor de loskoppeling van het bijten en de beloning en voor een koppeling tussen het niet-bijten en belonen.
Dit belonen mag niet vergeten worden!
Het bijten wordt gestraft, maar belangrijker is dat het niet-bijten ook beloond wordt.
Lieve groet, Ilja