Zo langzamerhand beging Bliksem van Saartje niet alles meer te pikken. Hij durft kluiven van haar af te pakken, en soms lukt dat ook. Hij durft bij haar etensbak te komen als ze er naast staat en soms lukt het hem ook haar weg te werken.
Springt smorgens als eerste in mijn armen, zodat ik de kans niet krijg Saartje als eerste aan te halen. Als ze samen loslopen blokkeert hij Saartje steeds vaker.....
Hoe lang zou t nog duren voordat hij "de macht grijpt"?
Zo maar een filosofische vraag hoor, ik zit er niet mee. Als t gebeurt, dan gebeurt t, anders niet. En ik kan er toch niks aan doen, wil ik ook niet.
Het is een mooi proces om te zien. Soms -vooral in het park- gaat het gepaard met heel veel lawaai. Grommen, grouwen, snauwen, en dan zie ik mensen kijken "waaaaahhhh, enge honden".
Ik houd jullie op de hoogte!
PS, gisteravond tegelijk met Saartje en Bliksem getraind. Dochter met Saar, ik met Blik. Tjonge, dat was moeilijk zeg..... maar uiteindelijk wel gelukt.
(Alle twee piepen en zo... komisch).




