Twist en ik waren vanmiddag met dit heerlijke weer naar de plas geweest. Net als anders Twist los van de lijn.
Ineens zien we in de verte een zwarte hond. We komen steeds dichterbij en die hond begint te blaffen.
Ik roep Twist bij me en lijn hem weer aan; gewoon voor de zekerheid.
Als we vlakbij de hond zijn, is ie erg opgewonden en paniekerig.
Hij wil wel naar ons toe komen, maar durft niet zo goed.
Van onzekerheid blaft hij het hele bos bij mekaar.
Maar nergens een baasje te bekennen.....
Ik loop met Twist verder en die hond loopt op een afstandje achter ons aan. Nou Twist wou natuurlijk spelen, we lopen een heel eind verder en ineens is die zwarte hond weer weg.
Komen we weer een eind verder 2 mannen tegen; rennend en roepend: Robbie! Dus ik zeg: zoeken jullie een zwarte hond?
Ja, zeggen ze; Twist en ik rennen mee en ik wijs aan waar ze hem voor het laatst hadden gezien.
Ja hoor, daar zagen we hem!
Die man roept: Robbiebobbie, kom maar jongen!
Maar die hond gaat regelrecht de andere kant op!
Bleek dat die hond van zijn moeder was; die was al wat ouder en kwam een paar 100 meter achter de mannen aan.
De hond zat vast in de sloot en had zichzelf weer bevrijd en was nu dus helemaal in paniek!
Twist en ik hebben nog een poos meegeholpen zoeken, maar geen spoor meer van Robbiebobbie...
Die vrouw helemaal in tranen natuurlijk....
Ik hoop maar dat ze hem nog voor het donker te pakken krijgen....
Pfff, wat een middag!



3 doggies

