Om even op de vragen terug te komen:
Dat happen heeft hij eigenlijk altijd gedaan. Het lijkt wel alsof hij denkt dat het hij een normale begroeting hoort. Ook als ik 'm eens lekker wil aanhalen, probeert hij mijn hand of arm in de bek te nemen. Wat ik al zei: niet uit valsigheid of angst, maar wel vervelend.
De laatste tijd, wordt het eerder meer dan minder, wil bij favoriet bezoek (en laatst zelfs bij een voobijganger die een beetje leuk deed) zelfs nog wel ens springen 9en dan komt zo'n grotejongen als Boyk best hoog, zeker voor de kleine vriendinnetjes van mn 5-jarige dochter)
We zitten bij een kc, waar hij net zijn A heeft gehaald. Dat gaat allemaal redelijk goed. Hier huis heeft hij voldoende regels (zeker niet op de bank/in de keuken, eten en deur door na ons enz.), krijgt voldoende rust, zeker als de kids naar school zijn. Zit niet vaak in de bench (ik ben nu voornl. thuismoeder. Heeft normale riem, wel gentile leader wegens trekken, maar ook dat zijn we aan het afbouwen.
Bij het binnenkomen van het bezoek houdt ik nu de hond ij de riem vast om te voorkomen dat hij te enthousiast egroet. Ik vraag ze ook de hande over elkaar te doen en om te draaien (en negeren) als het te heftig wordt. Ikzelf en man egroten eerst elkaar en kids oor de hond aandacht krijgt.
Ik zou niet weten hoe ik hem de boodschap moet geven dat we van happen niet gedient zijn als we niet mogen corrigeren (verbaal)
Overigens begint het wel steeds duidelijker te worden dat hij mijn man het meest als leider ziet (ook al sta ik ook nog steeds wel duidelijk oven hem, zorg ik wel voor), daar doet hij het minder bij/stopt sneller.
Maar nogmaals, ik ervaar het vooral als speelsigheid hij doet het ook als hij met de (3) kids speelt, alsof het andere pups zijn...
Hopelijk is het plaatje zo duidelijk?