Als wij beide werken gaat Sire naar of mijn vader, twee á drie maal in de week, of naar mijn moeder, een keer per week.
Mijn vader begint nu echt een band met Sire te krijgen. Hij neemt Sire overal mee naar toe. En neemt zelfs dingen uit de opvoeding van mij over, netjes aan de lijn lopen, zitten bij de stoeprand etc. Gisteren heeft hij Sire zelf een nieuw truukje geleerd. Mijn vader staat dan naast de kruk en zegt: "Pak muis" en dan moet Sire de speelgoedmuis pakken, brengen, met muis op de stoel springen, en de muis aan mijn vader geven..
Een keer per week staat er dan ook nog een warme maaltijd klaar als ik de hond haal (ik neem dan toetje of drankje mee). Mijn vader heeft Parkinsons, en ik heb meerdere keren aangegeven dat een kwartiertje uitlaten op het veldje achter genoeg is. (dan laat ik Sire 's morgens en 's avonds wel lang uit) Toch laat hij hem nagenoeg altijd lang in het bos uit. Dus dan gaat Sire 3x lang uit 
Wat bof ik toch met zo'n vader. Hij vindt het overigens ook heel leuk om op te passen hoor. Door zijn ziekte zou hij zelf niet zo snel meer aan een hond beginnen, en zoals hij zelf ook al zei, is Sire ook een beetje zijn hondje.
Mijn vaders grote hobby is fotograferen. Laatst hadden we het erover dat donkere honden zo moeilijk te fotograferen zijn, en een paar dagen later werd ik verrast met een cd vol foto's, waaronder deze:

Sire zoals hij echt is


Zonnekoning

hoi opa

alert!
Ik ben zo blij dat het zo goed gaat. Ik moest het even met jullie delen.



3 doggies


















