Bijna een jaar geleden

In juli is het een jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van ons toppertje
En nog steeds heb ik het er moeilijk mee.
In het gewone dagelijkse leven gaat het wel, dan gaat alles zijn gewone gangetje.
Intussen is Luca bij ons komen wonen en die geeft natuurlijk ook de nodige afleiding....
Maar als ik zo zit te lezen op HP dan wordt het me soms echt weer even te moeilijk...
Ik zat net een topic te lezen over een hond zijn einde voelt naderen...
Dan trek ik het even niet meer.
Dan zie ik weer dat zielige koppie voor me...
Die schuldige blik.
Overdrijf ik nu of hebben meer mensen dit?

natuurlijk blijft het moeilijk om je hond te verliezen.
Ik heb ook van die momenten dat ik er ineens weer aan denk ondanks dat het 5jr geleden is.
Sta ik bv komkommer te snijden moet ik aan haar denken ze vond dit zo lekker.
Ik heb een foto hangen en denk vaak terug aan de mooie momenten met haar en dat ik 13jr van haar heb mogen genieten

Je overdrijft absoluut niet, hoor! Je hebt enorm veel van je hond gehouden. En als je afscheid van iemand waar je veel van houdt (mens of dier) hebt moeten nemen dan volgt een rouwproces. Hier staat geen einddatum voor. Niemand kan zeggen dat je na een jaar 'klaar' bent met rouwen. Dit is een proces wat voor ieder mens verschillend is. Maar omdat wij hier op HP allemaal zo ontzettend veel van onze dieren houden, herkennen we ons in elkaars verhaal. Jou emoties zijn voor ons heel gewoon. En net wat Marscha schrijft, zelfs na 5 jaar kun én mag je nog verdriet voelen. Ik wens je veel sterkte toe.

Nee hoor, je overdrijft zeker niet. Zo'n verlies is heel traumatisch en het kan jaren duren voordat je dat een plekje hebt gegeven.

Je overdrijft zeker niet. het blijft toch het verlies van jou maatje dus dit is heel logies hoor niks om je voor te schamen liefs Anita.