Hey,
Het is heel moeilijk advies geven zo via het forum zonder het gedrag gezien te hebben.
Uit mijn ervaring kan je wel wat vertellen, maar dit hoeft dus niet per definitie ook voor jouw hond te gelden!
In het algemeen zie ik twee soorten agressie buiten aan de lijn: angstagressie en zekere agressie want je weer uit kunt splitsen in territoriale agressie (dit is mijn terrein, wegwezen) en 'bescherming' van de baas. (wegwezen deze baas is van mij!).
Angstagressie zie ik eigenlijk het meest. Dit is ooit begonnen als angst. Als kleintje slecht gesocialiseerd met andere honden, een negatieve ervaring gehad, of gewoon erg onzeker.
Deze honden hebben ondekt: blaffen/grommen het werkt! Je houdt honden hiermee op afstand. Perfect middel dus, vaker gebruiken!
Toen het gedrag begon had deze angstige hond ook nog een lage houding, dus staart heel laag, of zelfs tussen de poten geklemd op de buik, oren naar achteren gericht, (iets) kromme rug en veel stress-signalen. (likken, pootje heffen, tongelen enzovoorts)
Naar mate dat blaffen zo goed bleek te werken, groeide het zelfvertrouwen, de oortjes gingen naar voren, staartje steeds hoger, rug steeds rechter, strakke pootjes en op den duur zelf helemaal naar voren hangen in de lijn.
Wat je nog wel vaak ziet zijn de stress-signalen. Goed om op de letten dus!
Deze honden lijken dus heel zeker van hun zaak, maar zodra het blaffen niet lijkt te werken, de hond blijft bijvoorbeeld staan, of nadert, dan schieten ze heel snel in de stress, gaat die staart weer laag en kun je angstbijten krijgen.
Angstagressie is de moeilijkste en meest gevaarlijkste vorm van agressie, vooral omdat het heel onvoorspelbaar is. Uithalen gebeurt door snel naar voren te happen en heel snel weer terug te trekken.
Het blaffen bestaat uit verschillende tonen, dus niet enkel laag, maar varierend. De andere hond kijkt vaak dwars door die stoere facade heen en kan dus agressief op deze hond reageren (van: doe niet zo raar!) of hem totaal negeren (van: die is niet wijs!).
De methode die je inzet bij deze agressie is allereerst de hond veilig te laten voelen buiten aan de lijn. Als baasje, ranghoogste!!, ben jij verantwoordelijk voor de veiligheid van je hond. Dat ga je hem duidelijk maken. Jij bepaald de route buiten. Bij blaffen (of fixeren/staren waar alles mee begint) draai je onmiddelijk de andere kant op. Je beloont als de hond netjes met je meeloopt, je negeert hem als hij luidt blaffend door blijft gaan.
Er zijn dan per hond ook nog wat specifieke dingen die je aan moet passen, waarmee jij de leidersrol buiten op je neemt.
Let op dat je dus altijd verantwoordelijk bent voor de veiligheid van je hond, ook als er een st. bernard op hem af komt, ben jij daar om hem te beschermen!! (niet optillen, maar een veilige plek voor hem maken, door te hurken. (is die st. bernard nou echt agressief, til dan maar op, want zelf op ooghoogte met zo'n beest is dan niet echt verantwoord voor je eigen veiligheid
)
Dan heb je de zekere agressie. Deze hond denk dat de hele buurt, vaak inclusief baasje, van hem is. En hij duldt daar geen ander.
Zekere honden zetten over het algemeen geen agressie in. Maar deze hond voelt zich de baas, maar ziet zoveel dingen om zich heen dat hij de controle kwijt is. (verkeer, kinderen op fietsen, honden, mensen die oversteken, joggers, noem maar op) Toch moet en zal hij alles onder controle houden en zet daarom agressie in.
Deze agressie is voorspelbaarder, omdat je de beet aan ziet komen. De hond gaat stijf staan, gromt of blaft met lage toon, gromt nog keer, haalt uit en bijt dan echt. Je hebt alle waarschuwingen gehad en toch ga je door. Dan bijt hij dus.
Waar je wel op moet letten is dat honden nooit energie verspillen. Leert de hond dus dat grommen nooit nut heeft, omdat hij uiteindelijk toch altijd moet bijten, dan gaat hij het grommen en uithalen overslaan. Zonder van de tijd: het werkt toch niet, dus meteen maar bijten. Dit lijkt dan uit het niets, maar het is aangeleerd gedrag!
Neem een grom dus altijd serieus en straf dat niet af!!
Voor deze hond geldt: hij moet leider af. Jij bent de leider, de omgeving is van jou en niet van hem. Jij bepaaldt wie er wel en niet welkom is. (In ieder geval: dat willen we de hond laten denken)
Dit kan een hele klus zijn, want de hond is al erg gewend dat hij de touwtjes in handen heeft.
Typisch voor deze hond is de altijd hoge staart, haast in een krul over de rug als dat lukt. Oren naar voren, stevige houding met rechte rug en rechte pootjes. Diepe grom en diepe blaf. 'Is voor de duivel nog niet bang' is een veel gehoorde omschrijving van dit type 
Ook in huis is het vaak zo dat ze veel aandacht vragen, ze komen vaak slecht als ze geroepen worden, los laten buiten betekend vaak dat ze ver weg gaan. Ze komen wel weer terug, als ze zin hebben.
Ook een klus om mee te werken, maar het voordeel is dat als je duidelijk bent en consequent bent (het toverwoord) hij dat redelijk snel accepteert (gemiddeld zo'n twee weken zijn nodig om de leiding goed over te nemen)
Het blijft opletten bij deze hond, want als jij zwak staat (je hebt hoofdpijn bijvoorbeeld) wil ie best even de taak van je overnemen 
Bij de angstige hond, moet je goed opletten dat je dus veel goede ervaringen opdoet. 1 slechte is meteen weer een terug val.
Nogmaals, dit verhaal is gebaseerd op mijn ervaringen, (en weer degene van wie ik veel heb geleerd en op basis van onderzoeken die ik gelezen heb) Het is een globale indeling maar ik merk dat veel eigenschappen vaak overeenkomen. Dan nog heb je altijd een op maat gemaakt pakket nodig voor je eigen hond. Iedere hond is anders tenslotte.
Ik adviseer eigenlijk altijd om een GT in te schakelen, oke.. ik ben zelf gedragsdeskundige dan zal wel wat helpen
Maar ik zie dagelijks dat mensen met 1 a 2 privelessen bij hen thuis, ineens een doorbraak hebben en denken ohhhhhwwwww. Het is echt geen hogere wiskunde, maar net die ene tip die een ander wel ziet.
Ik sta dagelijks dus andere mensen te trainen met hun hond. Ik ga zelf op dinsdag met Biko op cursus en serieus wordt daar tegen me gezegd wat ik op andere dagen tegen cursisten zeg. Waarom: je krijgt een soort blinde vlek voor je eigen hond en jezelf. Je ziet jezelf niet, je ziet je hond heel anders.
Groetjes, Margje