Hoi,
Gebruik maken van de "hongerprikkel"...
Die nu - in de groei - nog optimaal aanwezig is...
Niet te veel tutten en niet steeds op schoot laten zitten.
Als het een St. Bernhardpup was, kan dat ook niet...
Niet reageren op dingen die zij eng vind door haar te aaien en te troosten..
Geef het goede voorbeeld en laat zien dat jij niets eng vind, dan zal de hondje het ook niet eng meer vinden, op een gegeven moment.
Des te meer jullie meegaan in haar angsten, des te erger haar angsten worden..
Hondje mee naar buiten, voerbakje mee naar buiten..
Pupje neerzetten en laten eten buiten...
Iedere keer weer, tot het normaal is dat buiten is...
Hondje dan op een gegeven moment zelf laten lopen achter zijn voerbakje aan naar buiten toe...
Zo ga je iedere keer een stapje verder...
Mee naar de markt/bos/op visite/ in de auto enz., voerbak mee, laten eten... Enz, enz.
Succes, lieve groet, Ilja