Hoi,
Ga je hond minder voeren zodat er meer motivatie komt om bij je te komen..
Komen bij de baas is van levensbelang..
Als ik net een pup heb, zoals Sterre drie jaar gelden haar intrede deed bij ons..
Toen kreeg zij de eerste weken alleen uit mijn handen te eten...
IK WAS DE VOERBAK!
Alle honden komen als een speer aangerent als er een koelkastdeur open gedaan wordt, dat vind iedereenn normaal...
Ik zorg altijd dat ik die koelkast deur ben....
Ik wens een vlot komende hond die in één keer na - haar/zijn - naam horen naast me staat...
En of dat nu met pens is of Carnibest of met een kaasje als motivatie...
Ik heb ooit een hond gevonden toen hij vier maanden was.
Ik heb hem - die zelfde dag nog los mee - uitwandelen genomen naar het bos...
Ik moest hem wel eerst een naam geven..
Hij kende mij niet, ik kende hem niet..
Wat zou hem aan mij kunnen binden??
Eten!!
Zijn naam - die ik snel heb verzonnen - heb ik VERKNOOPT aan eten..
Ik hem hem tijdens het uitspreken van het woordje JIP een aantal keren een kaasje in zijn waffeltje gestopt...
taal niet...
We ruiken vies..
Wij hebben een pup uitgekozen en hen in een wildvreemde omgeving gezet...
Wat bind een pup dan aan ons?
Behalve dat de wereld groot en eng is en zij toch maar wat dicht bij ons in de buurt blijven in het begin...
Wat later - snel - anders wordt als ze brutaler worden en op onderzoek uit gaan en achter alles aan gaan rennen wat beweegt....
Nou, Sterre niet hoor, geen van mijn honden!!
Maar even verder over het onderwerp; We geven een pup een naam...
Weet die pup dat dan hoe hij/zij heet??
Wat is die associatie met die klank - die wij als mens uitstoten - die de naam van de pup moet voorstellen...??
Denk je dat een hondpup kan verzinnen dat hij/zij een naam heeft gekregen...??
Wolfjes/honden geven elkaar geen namen!!
Dat is iets menselijks...
Wolven/honden roepen elkaar niet op die manier....
Ga ik wandelen en ik roep het pupje bij mij...
Waarom zou zo'n pup dan komen?
Nog effe hier ruiken, nog effe daar achteraan hobbelen, oh, naar een soortgenootje kijken die er aan komt in de verte, hé paarden da's interessant..
Ooh, jee de paarden schrikken van mijn pupje en mijn pupje blaft tegen de geschrokken paarden...
Wat kan ik de hond bieden dan, wat is de motivering dan???
Waarom zou de hond direct komen ???
De wereld is toch veel spannender met paarden en fietser en soortgenoten, dan die saaie baas, die je als pup altijd maar aanlijnt en uit die leuke spannende wereld weghaalt...
Wat die hond buiten ziet en ruikt is veel spannender en interessanter!!!
Zeker als ze ouder worden en konijnen ontdekken of fietsers e.d. om achter aan te rennen...
En toen kwam er een auto voorbij..
Dag pupje....
Ja, ik riep zijn naam nog maar hij luisterde niet... 
Je wordt alleen maar interessant en spannend als je eten heb aan te bieden!!! Aangezien een pup in de groei ALTIJD honger heeft, maak ik mis/ bruik van die honger prikkel!!
Als een teef puppen heeft gekregen... Maar de teef heeft geen melk voor de puppen..
En de puppen worden bij een "min" aangelegd ...
Met wie denk jij dan dat de puppen een band krijgen???
Met de biologische moeder??
Of bij de min die hen van voedsel voorziet???
Daarom zeg ik ook altijd; werk met stoffelijke beloningen!!!!
Dé motivatie...!!
In het begin in elk geval!!!
Dat bouw je af, zodra je ziet dat er een band ontstaat en je hond ALTIJD met één keer roepen bij je staat met tranen in de ogen van het harde rennen en de tong op de schoenen....
Maar er blijven mensen op de wereld die liever tien keer roepen voor een hond eindelijk een keer komt....
Wat je wel kan doen is als je met haar gaat wandelen; kaasjes o.i.d. meenemen!!
Verstop spelletjes doen en belonen als ze je vindt, dan leert ze nog beter op je letten!!!
Dan kan je in huis al doen en als ze het snapt ook tijdens het wandelen...
Dus zet de voerbak in de kast..
Ga schraal voeren en voor iedere keer dat je de naam van je hond noemt krijgt hij/zij eten als zij/hij komt..
Hoop dat je er wat aan hebt..
Succes, Ilja