Het kan niet waar zijn!.... Ik bekijk nog eens een keer het emailtje... 't Is toch zo, ik heb het echt besteld. Ik, die altijd heeft geroepen: Nooit zo'n ding!!!!
Ik zal 's uitleggen hoe het komt dat ik van mijn principe ben afgestapt zo'n ding never nooit niet aan te schaffen:
Eind februari gaan wij een reisje maken: vrienden, koffertjes met kleren, fotospullen én Jazz. We gaan fotograferen in een natuurpark in Beieren. In het Freitierparkanlage gaan we dagelijks 8 km wandelen in de hoop dat we lynxen, wolven en/of beren op de kiek kunnen zetten. Ze lopen weliswaar in afgesloten stukken terrein, maar die zijn zó groot dat je ze niet persé zult zien.
Mijn fotorugzakje weegt al zo'n 5 kg maar die van manlief weegt iets van 13 kg! Hij zat er al over in 8 km met zo'n gewicht op z'n rug te zeulen, hij is dat niet gewend natuurlijk. Dus bedacht hij dat een buggy wel handig zou zijn. Fotospulletjes erin en karren maar
Jullie kunnen het al raden: het is een hondenbuggy geworden...
Ik schaam me eigenlijk te pletter om daarmee te gaan lopen, maar aan de andere kant merk ik dat ik Jazz niet meer zo goed lange tijd kan dragen als ik 'm meeneem op shop-tour. Nu kan meneer zelf wel lopen en dat laat ik hem ook doen, maar helaas denken winkeleigenaren, restauranteigenaren of welke pandeigenaren dan ook daar steeds vaker anders over. Dus belandde Jazz regelmatig in de tas, maar hij heeft lood in z'n kont. Superslank, klein maar zware botten kennelijk
Hem thuis laten vind ik dan ook weer sneu, zeker na een werkdag. Mijn geweten zegt dat ik hem dan niet nóg eens een poos alleen moet laten.
Moeders loopt dus straks achter de buggy, mijn hemel... ik voel de schaamte nu al opkomen! Om het nog een beetje onopvallend te houden is ie zwart, helemaal zwart... Ik ga straks zoveel mogelijk in het donker winkelen


3 doggies




Ik heb ook weleens gedacht aan een hondenbuggie voor Dis en Don,vooral met vakantie,dan gaan wij altijd met de bups naar winterswijk,vantevoren gaan we altijd wandelen in het bos,dan zien ze er vaak niet uit,vooral Donja is zo,n modderhond,na de boswandeling wil ik dan graag naar het centrum,om lekker een bakje koffie,of warme chocomel te drinken,maar die honden van mij hebben dan helemaal geen zin in het centrum,ze lopen dan 2 stappen vooruit,en 5 achteruit,echt vervelend







