Mijn vrouwmensje en ik zijn vandaag samen in de auto gegaan. En wij gingen naar het bos! Vriendjes!!! Dat dacht ik. We hadden Micky & Myla bij vrouwmensje Betina thuis gelaten.
Het eerste vriendje wat ik zag was deze kabouter volgens mijn vrouwmensje. Ik vond het maar wat leuk. Spelen dacht ik!

Maar wat een teleurstelling. De kabouter was heel klein en hij deed het niet! Deed helemaal niets. Ik vroeg aan mijn vrouwmensje of hij kapot was, maar mijn vrouwmensje zei dat het zo hoorde. Kabouters leven niet overdag ... die komen 's nachts tot leven en gaan dan klusjes doen voor mensen. Nou dat is dan mooi zeg! Waarom zijn we dan overdag hier en niet 's nachts! Dan doen de kabouters het! Maar ja, nu deed hij niets. Ik twijfel toch nog steeds of hij echt niet kapot is hoor!
Maar goed, ik ben weer gaan zoeken of ik nieuwe vriendjes zag. En na even goed de omgeving te hebben overzien ...


... zag ik twee nieuwe vriendjes! Twee nog wel!Ik ging er snel naar toe, benieuwd of deze het wel zouden doen. Het was toch ook al weer iets later geworden he!


Na lang geprobeerd te hebben, wat gesnuffeld, even geduwd met mijn poot kwam ik tot de conclusie dat wat ik ook deed, de kabouters doen het niet! Vrouwmensje mag zeggen wat ze wil maar ik weet het zeker ... ze zijn gewoon kapot. Ze doen het niet meer! Helemaal niets.
Hier moest ik toch even over nadenken hoor! Zo'n verschrikkelijke conclusie trek je als brave hond niet zomaar. Daar moet je goed over nadenken.


Toen ik het heel zeker wist heb ik mijn vrouwmensje maar mooie bloemetjes laten zien.

Nadat we nog even hadden rondgelopen zijn we weer in de groene auto naar huis gegaan. Ik heb natuurlijk wel gelijk tegen Micky en Myla verteld dat alle kabouters in het bos kapot zijn.
Pootje van Rowan en dank je wel voor het kijken en luisteren naar mijn verhaal. Ik was best onder de indruk van al die kapotte kabouters!



3 doggies

















