De andere hond is ook gecastreerd.
Was dat dan ook om medische redenen ?
Volgens mij heeft dit toch met iets anders te maken
en naar mijn gevoel laten baasjes hun jongens te
vaak castreren, als dat corrigeren ook op een andere
manier kan.
Uiteindelijk bepaalt het baasje dat het niet gebeurt.
Wie zegt me dat het rijden straks over is ?
Want ook heel vaak, en dat weet ik ook weer van
een gedragstherapeut, laten baasjes hun jongens helpen, omdat ze denken dat bepaald gedrag over is.
En vaak is dat niet zo.
Ik weet bv. nu ook dat had ik gedaan wat Godfried Dols hondentolk, mij bij de eerste sessie had geadviseerd, mijn oudste te castreren, dat het dan
falikant mis was gegaan en was mijn ventje totaal
ondergesneeuwd door de jongste.
Nu lopen ze beiden ongecastreerd rond, maar heb ik
wel mijn eigen gedrag veranderd.
Ik bepaal nu dat het niet gebeurt.
En dat had ik ook niet meteen onder controle.