Ik krijg vele lieve PB's met de vraag hoe het nu gaat met Chica en mij. Wat betreft Chica, ze is maandag geopereerd. De operatie is zwaarder uitgevallen dan we hadden verwacht. De baarmoeder was groter dan verwacht had de DA gezegd. Het was een zware operatie heeft de DA me verteld. Maandagavond is ze echt goed ziek er van geweest en ze lag gewoon te piepen van de pijn. Sinds vandaag gaat het steeds beter en heeft ze al wat gewandeld in huis. Ze is nu sneller moe en dat is logisch. Ze piept niet meer maar je kan wel merken ondanks dat het beter gaat dat ze nog steeds niet lekker is. Ze heeft weinig tot niet gegeten vanaf maandag maar we proberen haar af en toe bij te voeren met een brokje of iets anders. Ze krijgt 's ochtends en 's avonds een halve tablet medicatie die we van de DA hebben gekregen die ze tien dagen moet slikken. Volgende week maandag moeten we terug voor controle naar de DA 
Ik heb vandaag haar verbandje er voorzichtig afgehaald. Ook lopen we niet langer dan 5 minuutjes nu want langer houd ze op dit moment gewoon niet vol. Dus even een plasje en weer terug naar binnen. Ook heeft ze het onwijs koud buiten omdat haar buikje natuurlijk kaal is geschoren. Ze drinkt nog niet zelfstandig uit haar bakje maar om te zorgen dat ze toch wat water binnen krijgt geef ik haar water met een spuitje en dit gaat super. Zo krijgt ze gelukkig toch wat binnen. Voor de rest slaapt ze gigantisch veel. Nadat we naar buiten zijn geweest dek ik haar toe onder een handdoek zodat ze het niet meer koud heeft. Maar zoals ik al zei het gaat met kleine beetjes beter. 
Met mij gaat het wat minder. Eerst 1,5 week een zwaar buikvirus + een forse griep gehad. Daarna Opa overleden. Chica geopereerd. Gisteren een zeer emotionele crematie gehad. Ben bijna ingestort op de crematie omdat ik het zo moeilijk had. Alle herinneringen de mooie herinneringen kwamen boven op het moment dat er muziek werd gedraaid in het crematorium. Sander en ik hebben het beide erg taai gehad. Iedereen trouwens. Zelf heb ik staan hyperventileren en heb nog een kus op de kist van Opa gegeven. Opa was altijd het maatje van mij en mijn broers. Ook in die vijf jaar dat ik nu een relatie met Sander heb heeft hij een prachtband opgebouwd samen met Sander. Hij was helemaal weg van hem. Hij had een speciaal naampje voor Sander maar dat is iets wat ik liever niet openbaar op een forum zet. Opa zong voor mij altijd bepaalde liedjes. Ik heb het er nog moeilijk mee en het spookt de godsganze dag in mijn hoofd. Veel huilen nu, en luisteren naar de liedjes die werden gedraaid bij het afscheid. "Ave Maria van Pavarotti", "Laat me alleen van Rita Hovink". "Afscheid nemen bestaat niet van Marco Borsato". Vandaag flink in het huishouden bezig geweest en de diertjes verzorgd. Maar het blijft spoken in mijn hoofd. Het heeft tijd nodig denk ik. Ik heb Opa zijn beer gekregen van opstond "Liefste Opa", die hebben wij hem kado gedaan. Ook nog wat andere dingen die Opa gedurende 20 jaar van mij bij zich heeft gehad terug gekregen. Afscheid nemen bestaat niet.
Lieve groetjes Denise



3 doggies











