Ten eerste vind ik persoonlijk "rashonden" niet beter of minder dan "bastaardhonden", of het nu wel of niet de bedoeling is geweest om te kruisen. Per slot van rekening bestaan onze rasstandaarden over het algemeen nog geen 100 jaar. Hiervoor is men altijd vollop aan het kruisen en experimenteren geweest om honden te vormen voor de taken waarvoor ze zijn. Zonder beledigend te willen zijn, maar het idee dat rashonden beter zijn om wat voor reden dan ook is kortzichtig en getuigd van weinig kennis van de hondengeschiedenis. (Hiermee doel ik niet specifiek op een reactie hier, maar meer op het algemeen).
Ik denk inderdaad dat veel honden op marktplaats het resulaat zijn van ongelukjes. De mensen die er echt heel veel of vaak op staan zie je zo. Dat zijn dan weer de broodfokkers.
Los hiervan denk ik dat een verantwoord, goed fokbeleid niet zomaar automatisch hoeft te betekenen dat er altijd binnen het "ras" gefokt moet worden. Heel erg veel van de erkende rassen die we nu zien hebben last van erfelijk, ingefokte kwalen. Ik denk dat er best winst te behalen valt, als er gedoceert en gecontroleert gekruist wordt. Uiteindelijk gaat het er namelijk niet om of de hond er goed uit blijft zien, of bepaalde trekken vertoond, de hond moet op de allereerste plaats gezond zijn. Dat moet altij de allerhoogste prioriteit hebben.
Ten tweede veranderd de tijd. De Saarloos Wolfshond (hierboven al eens genoemd) is hier een goed voorbeeld. Een prachtige hond, maar vanwege veranderende omstandigheden hoe langer hoe moeilijker goed te houden in Nederland. Aan de keerzijde bijvoorbeeld de behoefte aan werkhonden. Veel doelgefokte blindegeleide honden zijn kruisingen tussen Golden Retrievers en Labradors. Veel politiehonden zijn kruisingen tussen verschillende herdersrassen.
Er zijn onnoemelijk veel voorbeelden te noemen waarom een kruising een prima middel kan zijn om iets te bereiken. Daarnaast heeft een rasstandaard niets te maken met het welzijn van honden, het is een ideaal plaat voor het uiterlijk en het karakter van een bepaalde soort honden. Niets meer, niets minder.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb zelf twee rashonden, en ben zeker geen tegenstander van verantwoord fokken van rashonden, maar ik denk tegelijkertijd dat je er ook niet te moeilijk over moet doen. De "waarde" van een ras is puur persoonlijk, en hoewel rasverenigingen en de Raad van Beheer soms een beeld schetsen dat niet-rashonden (en rashonden zonder stamboom) minder zijn dat rashonden met stamboom denk ik dat dat puur ligt aan de waarde die jij hecht aan de eigenschappen die jou hond moet hebben, en niet aan een papiertje waar op staat dat je hond officieel iets wel of niet is.