Bij de dierenarts aangekomen,werd Indy onderzocht.Haar hartslag was veels te snel.We hebben toen besloten om een foto te maken want de DA vond haar buik ook niet normaal,was veels te dik.
Toen de foto,s gemaakt werd, werden we er bij geroepen,en hebben met de Da de foto,s bekeken.
Indy,s maag was vreselijk groot,En daarachter zat een grote tumor.Om te opereren was volgens de DA geen optie.Was de tumor te groot voor.Konden ze nooit weghalen.Doordat de tumor achter haar maag zat, kreeg ze dus die maagtorsie.Ze had heel veel pijn volgens de DA.En dat vermoeden hadden wij zelf ook al.
We hadden geen andere keus, we moesten Indy in laten slapen
Ik ben bij haar gebleven.Johan is met Naomi en nichtje naar de wachtkamer gegaan.
Ik ben op de grond bij haar gaan zitten,en ze legde haar kop op mijn been neer.Ik heb tegen haar zitten praten.Ze is heel zacht en vredig heen gegaan.
Het is nog heel onwerkelijk,ik kan het nog niet bevatten dat ze er niet meer is.
Dit gedicht is speciaal voor mijn meisje INDY:
Beste vriendin... tot ziens.
Ik hoop dat je gelukkig bent in jouw wereld...
Waar je op jouw manier gelukkig bent.
We hebben samen nare maar vooral fijne tijden gekend. De dierenarts vertelde dat je niet meer beter kon worden...
Woorden die veel pijn veroorzaken...
Vanavond besloot ik dat je beter in jouw wereld kon zijn.
Niet met een strijd maar op een zachte wijze...
De dierenarts kwam en gaf je een prik.
Je voelde hem niet eens.
Je ging liggen met je hoofd in mijn schoot.
En keek me aan met de liefste de blik die ik ooit had gezien.
Toen sloot je je ogen...
Even later ademde je niet meer...
Nog lang heb ik bij je gezeten.
Zag je leven van het begin tot het einde in mijn gedachten.
Vaarwel lieve vriendin, en tot ziens..
Hou van jou mijn meisje!!!



3 doggies






















