Dringend advies gevraagd over een dilemma.

goed je hebt een beslissing genomen en eerlijk gezegd denk ik gewoon de goede! En nou is het jou schone taak om je hondje daarvan te overtuigen. Ik wil niet flauw zijn maar het is jou taak om je hondje niet op te zadelen met jou angsten ook nog eens. Oftewel, je brengt haar vrolijk weg. Je besteed extra aandacht zelf aan je oom. Jou hondje en oom zoeken het daarna saampjes uit. Der is ook een tante wat veilig is. Dus het wordt een fantastisch uitstapje: der gaat een koffertje leuke en lekkere speeltjes en knuffeltjes mee! O wat gaan ze lekker wandelen!! Dát gevoel moet je overbrengen. Geniet van het feit dat er mensen zijn die voor jullie klaarstaan. En bereid het zo leuk voor dat het ook bij jou gaat leven: het wordt een leuke logeer partij! Mijn pupje logeert een paar keer per week bij een vriend. Omdat ik dan werk (nachtdienst) Ik geef vaak leuke tips en dingen mee. Ze maakt zulke leuke dingen bij hem mee. Ze is dol op hem! En hij dus op haar. Ik verkoop het min of meer en geloof er dan zelf ook in. Daar heeft Pippa het meeste aan en zij is vlotjes over haar eenkennigheid heen gegroeid. Jij natuurlijk zelf heeeeel veel sterkte met je operatie!

Ik denk ook dat het allemaal best goed komt hoor, maak je niet te druk. Dat is lastig voor jou en voor je hondje.
Als je oom zich niet opdringt aan hem, dan gaat ie waarschijnlijk vanzelf kijken uit nieuwsgierigheid en hem op zijn gemakkie ff besnuffelen.
Ik denk echt hoe groter wij (baasjes) een punt van iets maken, hoe meer de honden erop reageren.
Succes meid! Met het logeerpartijtje en met je operatie!
Laat ff weten hoe het gegaan is !

a wat lief der is een topic voor je geopend door iemand die je wil helpen

isabelle heet ze en opende op zoek naar de dame...nou ben benieuwd

en nu maar hopen dat ze het nog leest voordat ze richting operatiekamer gaat !

Hoi,
Ik ben maar net een nieuwkomer, maar ik zie net een berichtje van iemand anders die een opvang zoekt, en verschillende mensen van dit forum hebben zichzelf aangeboden...

Ik begrijp je probleem, zeer vervelend...
Maar ik heb ook iets soortgelijks meegemaakt toen ik geopereerd werd en ik mijn fretjes ergens onder bracht. Wat ik nav mijn situatie kan aanraden is ook stil te staan bij jezelf. Afgezien van het feit dat het grommen wellicht beter gaat worden, moet je ook even aan jezelf denken. Ik heb destijds 5 dagen in het ziekenhuis gelegen en ik kan wel zeggen dat ik daar ook niet bepaald prettig heb gelegen gezien ik me toch steeds zorgen maakte...
Probeer hoe moeilijk het ook is niet te blind te staren op die ene optie? Wellicht kan je ook hier een oproepje plaatsen?