Dominant?

Hallo,

Ik heb een mechelse herder van bijna 6 maanden.
En ik kreeg vandaag te horen dat ze waarschijnlijk dominant is.
Als er iemand bij ons binnen komt, blaft ze heel hard. Haar haren staan rechtop. Maar als ze haar willen aaien, rent ze weg van angst (lijkt wel). Maar als ze haar hebben kunnen aaien, dan is het goed. Dan is ze vaak niet meer weg te slaan bij mensen:P. Ze meent namelijk dat ze een schoothondje is. haha.

Ze kan niet met andere honden omgaan. Daar blaft te altijd tegen en daagt ze uit, maar als ze haar kant op komen dan weet ze niet hoe snel ze weg moet zijn.
Er zijn maar 2 honden waar ze mee om kan gaan.
Als ik een andere hond aai, probeert ze me te verdedigen. Komt niet zo vaak voor gelukkig.

Als we haar hier thuis uitlaten (we lopen vaak dezelfde ronde), en als er dan auto's of vrachtwagens voorbij komen, daar reageert ze vaak heel agressief op. Ik heb haar wel eens geprobeerd om af te leiden, dat werkt alleen met snoepjes.
En naar mensen blaft ze ook. Als we met haar door het dorp lopen dan kijkt ze niet naar auto's en mensen om, maar hier thuis wel.

Heeft dit te maken met dominant zijn?

xxx

Klinkt eerder angstig..

Idd, dit klinkt meer als angstig en onzeker dan als dominant. Mensen roepen bij ongewenst gedrag al gauw dat de hond dominant is, maar dit is meestal niet zo hoor.

Ik vind het niet als dominantie klinken, eerder onzerkheid. Je zegt bijvoorbeeld als er mensen komen dat ze gaat blaffen en haar haren overeind zet (haren overeind kan ook opwinding zijn) en als ze haar willen aaien ze weg rent. Met andere honden hetzelfde, als ze haar benaderen rent ze weg. Het agressief reageren op auto's en vrachauto's kan ook onzekerheid zijn (angst agressie).

Wat ik zou doen is even van voor af aan beginnen met socialiseren zodat ze wat meer zelfvertrouwen krijgt en leert dat niet alles eng is. Komen er mensen op visite laat die haar dan negeren en eerst gaan zitten. Laat haar dan rustig gaan bij die mensen, laat ze eerst hun hand uitsteken en haar daaraan snuffelen en als ze willen aaien niet op de kop (komt bedreigend over) maar bijvoorbeeld op haar borst. Ook zou ik conact op nemen met een gedrags therapeuthe voor advies. Want om het zo te beoordelen wat er aan de hand is, is nooit zeker te zeggen.

Hoe jij het vertelt lijkt het me eerder een angstig hondje. Dat haar haren rechtop staan wanneer iemand binnenkomt wil zeggen dat ze gespannen is. Aangezien ze ervandoor gaat wanneer mensen haar willen aaien, lijkt het me dat ze onzeker is. Haar onzekerheid uit zich dan in blaffen. Heg lijkt erop dat hetzelfde geld voor andere honden en auto's en vrachtwagens.

Hebben jullie haar al van pups af aan? Is ze niet goed gesocialiseerd met mensen, honden en vreemde situaties? Heeft ze misschien iets meegemaakt wat ze als traumatisch ervaren heeft?

Ik zou heel hard met haar bezig gaan om haar zelfvertrouwen te vergroten. Nodig mensen bij je thuis uit en lat ze de hond negeren. Geen oogcontact maken en niet proberen aan te halen. Pas wanneer je hond rustig wordt, stopt met blaffen en gaat liggen kan je het bezoek vragen om haar te lokken met een hoog stemmetje (nog steeds geen oogcontact maken) en iets lekkers geven. Op deze manier leert ze dat ze niet bang hoeft te zijn voor vreemde mensen. Hetzelfde kan je misschien op straat doen. Elke keer goed gedrag belonen. Laat haar ook opnieuw langzaam weer wennen aan verkeer en aan andere honden. Ga eens op een afstand van een weg zitten met haar, waar ze nog geen tekenen van stres vertoont. Ga hier met haar spelen of geef haar wat lekkers. Verklein zo langzaam de afstand tot de weg, maar ga niet te snel. Pas dichterbij komen wanneer ze het niet eng vind.

zoek eens op dit forum/ op google naar kalmerende signalen. Lees het boek 'kalmerende signalen' van Turid Nugaas en/of het boek 'hondentaal is lichaamstaal' van Martin Gaus. Dit zijn goede boeken, waardoor je je hond beter leert 'lezen'.

Heel veel succes gewenst! Ik denk dat dit met geduld en rust wel te verhelpen is. Zoals je je hond beschrijft komt ze verre van dominant over.

Die iemand, wie is dat ? U kreeg te horen, dat ze
dominant is ? Is dat een persoon die de hondentaal
begrijpt,of zegt degene maar wat.
Als ik de laatste maanden bekijk, heb ik zoveel
advies en raad gekregen van alle mogelijke hondenbaasjes, en dat advies was niet goed.
Het wil niet zeggen, dat iemand die jaren honden
heeft, met honden om kan gaan op de juiste manier.
Ik denk niet dat uw hond dominant is, maar precies
wat hier gemeld wordt, angstig is.
Mijn Luca was een angstbijter.
Men legde dat uit als agressief en niet te hanteren.
Luca was bang.
Dat is heel wat anders, dan de meeste mensen over
hem dachten.

Ja, helaas zijn er nog altijd veel mensen die de signalen die hund hond geeft verkeerd interpreteren. Dit zijn mensen die wel oppervlakkig weten wat bepaalde signalen kunnen betekenen, maar niet naar het totaalplaatje kijken Er is sowieso zo ontzettend veel tegenstrijdige informatie en verschillende meningen te vinden over alles wat de voeding, opvoeding en training van honden betreft. Het is de kunst om uit deze hoeveelheid van meningen en informatie hetgeen uit te filteren dat je aanspreekt en waarvan je denkt dat het juiste is. Zoals je je hond beschrijft heb ik het idee dat je twijfelde aan de mening van degene die je vertelde dat je hond dominant is, klopt dit?

Femke, ik ben het helemaal met u eens.
Ik werd zelf ook gek van alle mogelijke meningen
van hondenbaasjes.
De therapeut zei me, dat mensen, ook al hebben
ze jarenlang honden, vaak niet op de juiste manier
met hun maatje omgaan.
Sterker nog, de foute zaken steeds blijven herhalen.
De een zei me Romeo te castreren, de andere Luca,
weer een ander allebei.
Dat was wat men mij kon vertellen, ivm de vechtpartijen.
Wat men mij ook meldde, laten vechten, totdat het
beslist is.
Het eerste dat de therapeut zei, uit elkaar houden,
niet laten vechten en wachten totdat ik er ben.
Bijna alle baasjes zeiden me, dat ze nooit meer
bij elkaar konden.
Ook daar werd ik steeds gestresster van.
Verhoeven zei me, dat ze wel bij elkaar kunnen.
Een dierenarts zal bv. melden, dat ik de jongste
moet laten castreren, omdat in de ogen van een da, de jongste het beste de operatie doorstaat.
Dat dit wel eens totaal funest kan zijn voor de rangorde in huis, kan een da niet inschatten, wel een therapeut.
Ik werd tureluurs van alle meningen en deed dan
ook wat ik nooit had moeten doen, mijn boys laten vechten.

Ja, het is soms inderdaad erg lastig om te bepalen wat goed is. Vooral omdat je eigenlijk bijna altijd kritik zal blijven krijgen op de methode die je gebruikt, totdat het betreffende probleem tóch verholpen blijkt te zijn. Gaat het nu wel goed tussen Romeo en Luca?

Mijn jongens accepteren elkaar.
Maar ik moet erg alert blijven.
Ze zijn beiden jack en beiden ongecastreerd.
Romeo is een tijdje chemisch gecastreerd geweest,
niet definitief, omdat ik met hem een nestje wil
via de rasvereniging.
Maar ik twijfel, omdat een reutje dat eenmaal gedekt
heeft, misschien onhandelbaarder wordt.
Maar hij is zo mooi, zijn ouders zijn echt kampioenen
en ik zit nog in dubio, hier op hondenpage, reageerde een fokster die de ouders van mijn prachtige knul
kent.
Als ik wegga, zitten ze apart.
Ik zit op dit moment nog steeds met een zeer zieke
moeder, dus ik ben zelf ook weer gestresst, en dat
is niet goed voor de rust.
Dus ik blijf op mijn hoede, Romeo is nu thuis en
Luca ligt bij mij op de zaak in de mand.
Geeft mij toch een goed gevoel.
Mijn Luca is bijna doodgebeten door een pitbull en
bij de knokpartijen tussen hen, bleef dat meespelen,
terwijl dat echt geen pitbullgevechten waren.
Het lag ook grotendeels aan mijzelf, maar zeer zeker
ook aan alle goedbedoelde adviezen van ander baasjes.
Ze kunnen zich eigenlijk niet missen.
En ik hen ook niet.