Gisteren was ik weg voor een zwembadtraining in Oostvoorne. Mijn moeder zou intussen op Bobby passen. Om 11 uur moest ze zelf ook weg, maar zou rond een uur weer terug zijn en Bobby dan meenemen naar haar huis.
Dat kwam er alleen niet van want… ze was haar sleutelbos verloren. Overal zoeken, naar de politie, nog eens zoeken, niks, nergens. Bobby al die tijd alleen, maar ze kon er niet in en ik lag in het water en was ook niet te bereiken. Pas toen ik weer bij de kleedkamers was kreeg ze me te pakken en hoorde ik wat er aan de hand was. Natuurlijk ben ik meteen in de auto gesprongen richting huis, nou ja, nog wel even aangekleed natuurlijk, maar het was nog bijna anderhalf uur rijden en ik was pas kwart voor zes thuis.
Toen ik aankwam was alles rustig, pas toen ik door de gang liep hoorde ik Bobby bij de deur rommelen van de kamer waar ze inzat. Ik had haar natuurlijk het liefst opgepakt en gekuffeld dat alles weer in orde was, maar heb maar zo gewoon mogelijk gedaan, alsof er eigenlijk helemaal niets bijzonders was.
Uiteindelijk heeft ze bijna 7 uur alleen gezeten, wel erg lang voor zo'n klein hondje van 4 1/2 maand. En het ging net zo goed met even alleen laten.
Volgens de buren hebben ze Bobby nauwelijks gehoord, begon ze soms wat te piepen en verder weer stil. Mijn moeder vertelde ook dat Bobby erg rustig was, behalve toen mijn moeder probeerde door het raam naar binnen te gaan. Dat heb ik op een klein kiertje open staan voor de kat, maar wel met een beveiliging zodat hij niet verder open kan. Bobby heeft ook niets gesloopt en alleen keurig een plasje op de kranten gedaan, die ik eigenlijk al weg wilde halen omdat ze er nooit meer wat op doet.
Ze lijkt het dus allemaal wel goed te hebben opgevat. Ik hoop niet dat ze nu problemen gaat krijgen met alleen zijn. Of maak ik me nu drukker om het gebeurde dan Bobby zelf?



3 doggies




