Pip vond aangelijnt worden altijd wat imponerend. Ik heb toen een koortje van tien centimeter aan der halsbandje gedaan. Elke keer als ik haar een voertje geef met mijn ene hand:zit o mooi...pak ik met die andere zolang ze der snoeppie heeft dat koortje. Ze is het snel gewend. Nu kan ik dat dus ook buiten doen, en heb haar vast dus kan ik haar ook aanlijnen. Of niet. Niet al het komen en snoepen betekend aangelijnt worden natuurlijk. Maar als ik haar aanlijn zeg ik dat meteen. Werkelijk now problem! Ik zat eerder eindeloos op mijn knieen en ze ging steeds net buiten reach...nu kan ik haar makkelijk terug,dichtbij roepen en aanlijnen omdat dat gedoe over is. Heerlijk!



3 doggies





helaas trapte ze daar na een paar weken ook niet in
