Ik kan alleen maar uit mijn ervaring en invoelen spreken. Lees via boeken of internet over kalmerende signalen. Lees je hondje. Voel aan wat haar teveel is. Creeer rust voor stabiliteit. Een gelukkig diertje hoeft niet zozeer te grommen of katten na te jagen. Denk ik. Zowel Ka als Penot maar nu ook Pip, staan meer open voor prikkels en sociaal contact als ze ontspannen zijn. Dus kijk wat jou diertje ontspant. Pas dan in contact brengen met anderen. Negatief gedrag zoals blaffen niet bekrachtigen door zelf geluid te maken (ze horen volgens mij dan comando's niet, alleen maar bevestiging in geluid maken). Lik je lippen, geeuw. Kijk weg. Loop weg maar bij achtervolging geef een open hand met lekkers. Eerst samen leren te ontspannen en dan samen naar de andere dieren. Word een team. Ga voor succes! Als jullie samen genoten hebben van een ontspannen wandeling (pak 5 uur s morgens als er geen andere mensen en dieren lopen!) kunnen jullie de wereld aan. Een soort van team up. Zoals je dat met overspanne pubers ook doet. Zo'n beetje. Bij kaatje ging ik veel in de nacht (zomers als het wel licht was) dat voelde als een soort stieme saamhorigheid. Dan samen slapen ik op de bank, ka eronder. En daarna merkte ik altijd dat we een krachtige band handen en kon ze meer hebben. Vertrouwde zij mij ook als ik ziei dat ze moest liggen als de kat in de buurt kwam. Of als ik de andere hond begroette maar haar ervoor beschermde. Op een gegeven moment werd ze ook nieuwsgierig naar andere honden en zg ze dat als ik goed contact had zij er ook mee kon spelen...succes hoor!!!