Wat een pechvogel hebben we toch.
Vandaag kwamen de buren vragen of ze Bo mee uit wandelen mochten nemen. Wij hebben heel goed contact met hun en hun hebben ook een pup van 7 maanden.
Wij nemen heel vaak hun hond mee en hun Bo.
Ze gingen nu achter onze wijk lopen waar de honden ook fijn los samen konden spelen.
Wij waren ondertussen gaan eten en ineens kreeg mijn vriend een telefoontje van de buurman. Helemaal hijgend omdat ie aan het rennen was dat ze Bo kwijt waren. Maar tegelijkertijd zag mijn vriend Bo bij ons aan komen rennen.
Wij in paniek naar de voordeur.
Deur open maken, Bo helemaal nat en onder het zand.
Bleek dat ze in een leeg veld was gaan lopen (als er beesten zitten laten we de honden nooit los), waar stroom op de draden stond. Toen ze dus in het veld kwam kreeg ze vol stroom en durfde ze niet meer terug.
Toen hun haar na 10 minuten roepen eindelijk bij hun in de buuurt kregen wilde hun haar uit het veld trekken, maar toen kreeg ze dus weer stroom.
Ze was ondertussen zo bang geworden, dat ze niet meer te houden was. Ze schoot uit hun handen en zette het op een lopen. Zelfs andere mensen met honden konden haar niet meer stoppen.
Ze is echt een kilometer naar huis komen rennen, door sloten en velden heen. Wist precies de weg (zooo trots op haar!!) en was maar goed ook, want ze had nu één keer niet haar penning om. Wel loop ik gelukkig een paar keer per week met haar dat rondje, waardoor ze dus waarschijnlijk de weg wist.
Kwam hier binnen en stond helemaal te trillen. Staart tussen haar benen en wilde alleen maar bij ons zitten.
Haar helemaal afgedroogt en drinken gegeven en toen maar 'normaal' verder gegaan met eten. Ze is nog onder de indruk, maar verder gelukkig niks aan haar te zien.
Was me het avontuur dus wel.
Vind het wel echt knap dat ze gewoon de weg naar huis wist. Gelukkig wonen wij in een wijk waar niet heel veel auto's rijden. Moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren.
Eind goed al goed 



3 doggies















