Het is alweer 10 jaar geleden,maar het doet nog steeds pijn.Ik woonde in die tijd op goeree-overflakkee in een rijtjeswoning met 4 honden,een newfoundlander,twee duitse herders en een klein hondje,waarvan ik niet wist waar hij nou een mix van was.Wij hadden een redelijke tuin en een grote schuur over de hele breedte van het huis.En vanwege de 3 meiden en natuurlijk de honden wilde wij graag een stacaravan kopen en na lang zoeken een camping gevonden waar wij de 4 honden mee mochten nemen.Het was ongeveer 15 minuten van ons huis rijden,dus redelijk dichtbij.Maar er moest een kennel gebouwd worden voor de honden,want zo groot was de stacaravan nou ook weer niet,hahahaha.
Afijn de kinderen hun eigen blokhut en de honden hun eigen kennel.Maar het seizoen was al begonnen en de kinderen wilde graag al in de vakantie naar de camping,maar die kennel was er nog niet,oke als oplossing voor 2 weekjes de honden thuis laten.
Mijn man ging gewoon naar zijn werk en liet s'morgens de honden uit en gaf ze eten en vers water.Moet er wel bij vertellen dat de honden in de tuin waren en de schuur was hun hokje.Hoewel hokje,de schuur was 6x3meter dus niet echt klein.Om 10 uur reed ik naar huis en liet de honden dan uit en draaide gelijk even een wasje en haalde de post op.Om 5 uur s'middags ging mijn man, voordat hij naar de camping kwam,nog even langs huis om de honden eten te geven en uit te laten.En dat ging anderhalve week goed zo,tot ik op een morgen naar buiten kwam met 2 van mijn honden,stond daar inneens een man van de dierenbescherming en hij vertelde dat hij een anoniem telefoontje had gehad,dat er 4 honden hier zaten die verwaarloosd werden,al dagen in de kokende zon zaten en niet uitgelaten werden.Nu jullie begrijpen wel dat op dat moment mijn bloed ging koken,hoe durfde ze?
Oja, ik had nog niet verteld dat ze ons in dat dorp niet accepteerde want wij waren rotterdammers.Dus dacht ik dat dat wel weer iets was wat uit de straat moest komen.Ik zei tegen deze man dat hij even geduld moest hebben dat ik eerst mijn beesjes even uit moest laten en dat ik hem dan tekst en uitleg zou geven.Nou dat heeft deze man geweten.En toen ik het hem allemaal had uitgelegd zei hij dan ook dat als er in de toekomst nog eens een telefoontje zou komen dat hij dan wel wist hoe het zat.Ik vertelde hem ook dat ze ons weg wilde pesten,is nooit gelukt hoor,we hebben er nog 12 jaar gewoond.maar het zal je maar gebeuren dat je door zo'n vieze leugen en onbegrip je hondjes kwijt ben.Ben er in die 12 jaar nooit achtergekomen wie me dat geflikt had en dat is maar goed ook,denk ik nu!!!3 dagen later was de kennel klaar en hebben we de lieverds opgehaald en was blij dat ik mijn beestjes weer bij me had.












