Heel even iets van me afschrijven hoor. Net was ik een anderhalf uur met de honden in het bomenpark geweest. Honden volop lol, vrouwtje veel lol. Het was echt een hondenfestijn daar vanmorgen. We kwamen een rottweiler tegen, een witte herder dame, een paar duitse staanders, een aantal jack russeltjes, een heidewachtel en nog een flink aantal honden meer. Het was hartstikke gezellig en alles speelde lekker met elkaar.
Iedere keer als ik door wilde lopen riep ik Micky, Rowan en Myla bij me en zei dan blij, "Gaan jullie mee?" om ze vervolgens weer al dartelend met me mee te kunnen nemen. Wat ze overigens alledrie heel goed deden. Complimenten aan mijn woefjes hoor!!!
Toen we bijna terug kwamen bij de auto kwamen er man/vrouw en kids met twee honden aan gelopen. Ook beide honden los van de riem dus ik zag geen reden om Micky, Rowan en Myla aan te lijnen. Ze waren toch al aardig moe en hadden al heerlijk gespeeld. Nog even iets langer was voor mij geen probleem. Tot ik dus zag dat die mensen aan de andere kant van het pad gingen lopen. Ik bleef netjes even wachten met ons cocktail trio en en zorgde dat ze bij me bleven. Rowan en Myla liet ik volgen (wat ze gelukkig dankzij een paar handen vol lekkere snoepjes ook deden) en Micky blijft altijd bij me in de buurt als hij ergens vreemd met veel honden is.
Maar een van hun twee hondjes kwam terug het pad op gelopen en rende hard in onze richting. De kids raakten in paniek en vrouwlief stond ook een partij te schreeuwen dat Bowie terug moest komen. Maar Bowie was oostindisch doof, dat hondje rook de vrijheid en kwam op ons af. En als dat hondje bij mij aankomt met mijn drie honden ... tja dan kan ik niet voorkomen dat er gesnuffeld wordt. Ik deed verder ook niets om ze aan te lijnen en liet ze gewoon hun gang gaan terwijl ik zelf door begon te lopen. Niets aan de hand tot zover.
Rowan, Micky en Myla kwamen netjes met me mee gelopen en bijna achter de rug, hun staan nog steeds te panikeren over dat Bowie zomaar bij die enge witte herder staat. En toen liep Bowie terug. Ik dacht dus ook, nu lijnen ze hem wel even aan dat hij niet meer weg kan en toen liep ik dus echt door. Maar nee, daar kwam Bowie weer. Nu ging Rowan ook even er naar toe ... ineens staat die man voor Rowan en wil hem met een stok slaan. Nou jullie willen niet weten hoe snel ik die tien meter overbrugd had. Ik ben voor Rowan gaan staan en heb de pols van die vent gegrepen. Toen heb ik hem witheet te verstaan gegeven dat als hij mijn hond met maar een vinger aan zou raken dat hij het zeker niet meer na zou vertellen. En vervolgens zijn hand met stok tegen hem zelf aan geslagen. Oh echt ik was laaiend.
Rowan begint verdorie net over zijn angstagressie voor vreemde mannen heen te komen en dan zou een zo'n enorme sukkel die niets van honden snapt hem een klap verkopen. Over mijn lijk! Ik heb die vent van me afgeduwd, geprobeerd om mijn rust te hervinden en zonder iets te zeggen ben ik doorgelopen. Een handvol snoepjes uit mijn zak gegraaid en die aan de honden gegeven. Toen ik stil stond van schrik over wat ik nu gedaan had kwam Rowan tegen mijn schouders opgesprongen en gaf me echt een megaknuffel. Ik stond gewoon te janken van schrik maar wat ben ik blij dat ik die vent voor ben geweest en dat Rowan toch geen nare ervaring heeft gehad in de zin van een klap met een stok. Micky kwam me ook knuffelen en Myla kwam op haar eigen manier een knuffel geven met een balletje in haar bekkie. Het zijn echt lieverds en door hun gedrag kon ik weer lachen.
Maar wat was ik geschrokken van mezelf ... dat ik zo door het lint kon gaan. Ik ken het niet van mezelf!
He, dat ben ik weer even kwijt! Sorry voor het lange verhaal.



3 doggies




zo'n idioot 
















