Eefje (gast)
Heel belangrijk is denk ik dat je het belang van het dier niet uit het oog verliest. Ze kunnen niet praten, dus je weet nooit hoe ze zich voelen. Ze kunnen niet vragen, baasje, laat me maar gaan, want ik word zelf ook stapelgek van die onrust. Ik slaap s 'nachts niet meer, loop te spoken door het huis, voel me ellendig. Eigenlijk wil ik dat er een einde aan komt alleen ik kan het niet aan je duidelijk maken. Bedenkt altijd, voor wie laat je me nog leven, voor jezelf of voor mij? Doe je me nog een plezier met dit leven? Voor het dier maakt het weinig uit of hij nu gaat of over een jaartje. Als de ellende hem maar bespaard blijkt. Ben de ellende VOOR en wacht zeker niet te lang!
In huis plassen is het ergste voor een hond wat hem kan overkomen, onrust is vreselijk en wat hij verder voelt moet je maar gissen.
BEN HET VOOR! LAAT HEM NIET TE LANG LIJDEN! BEDENKT NIET VOOR HEM WAT LEVEN OF LIJDEN IS. KIJK GOED NAAR HEM NAAR HOE HIJ WAS EN HOE HIJ NU IS. EN KIJK NAAR HOE HIJ ZO WILLEN ZIJN. ZEKER NIET HOE HIJ NU IS. GUN HEM DE RUST!

Reageren





