Het is en blijft gewoon een hele moeilijke keuze, maar toch zie je wanneer de tijd echt gekomen is. Ik heb het zelf 2,5 jaar geleden meegemaakt. Ik heb zelfs mijn toen al oude mannetje nog laten opereren, waar ik later erg veel spijt van heb gehad. Ik heb hem daar echt geen plezier meer mee gedaan. Ik merkte op een gegeven moment dat mijn hond steeds minder ging kwispelen en dat hij soms niet vooruit te branden was. Hij liet zijn kop steeds meer zakken. Zelfs zijn balletje liet hij soms gewoon liggen! Ik zat avonden met hem op de bank, met de vraag wat hij nu zelf wou, maar ja....ik kreeg geen antwoord van mijn manneke. Toen hij wederom een attackje er bovenop kreeg, vond ik dat ik niet langer egoïstisch mocht zijn om hem maar in leven te willen houden en heb ik hem zijn eeuwige rust gegeven. Hij gaf toen ook echt te kennen dat het goed was, wat voor mij een heel stuk rust gaf. De periode dat hij aftakelde vond ik verschrikkelijk, maar beetje bij beetje leef je wel naar dat moeilijke moment toe en er komt een tijd dat je zelf de kracht hebt, om je hond te gaan begleiden op zijn laatste lange reis naar de regenboogbrug....Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte met deze hele moeilijke keuze. Kijk goed naar je hond. Hij geeft het echt wel aan als het genoeg is...
Liefs Monique