Sasja houd mij ook op de been.
Sins een jaar weet ik dat ik een hele lichte vorm van Asperger heb (autistische stoornis). en ben zelf 27 jaar.
Sasja zorgt er nu voor dat ik er elke dag zeker uit huis moet voor het uitlaten
Ik woon nog helaas thuis bij mijn vader en het op mezelf wonen zit er helaas nog niet in omdat ik ook nog overspannen thuis zit.
Sasja is net wat ik zoek en nodig heb.
Ze gaat echt zeuren om er uit te kunnen.
Ik kan met andere mensen praten die ik onderweg tegenkom die ook een hond hebben.
Ik ben zelf extreem verlegen..en Sasja geeft me toch stof om over te praten.
Ook voor de honden in het Asiel ga ik er op uit.
Zeker minimaal 1 keer in de week een middagje.
Sasja is mijn 'excuus' om een stuk te gaan wandelen..want ze wil altijd lopen..dag en nacht..en het kan haar niet lang genoeg duren.
Ik kan ook zo lekker rouwdouwen met haar.
Nu volg ik een hondencurses met haar en wil uiteindelijk recreatief Agilety met haar gaan doen.
Mijn hond..(en eigelijk elke hond) is zo bijzonder.


3 doggies


morgen ga ik na 3 weken even mn paard opzoeken.. de wonden zijn nu dicht.. dus nu mag ik ook hem even knuffelen.. mis hem zo








