? (gast)
Wat doet het toch pijn om hem zo te zien.
Zelfs hij kijkt me de laatste weken zo anders aan alsof hij het ook aan voelt komen. En ik weet verdomme geen raad meer. Ook nog eens die tientallen dierenartsen om je heen die dan zeggen ja ouderdom he terwijl jij zo erg hoopt op goed nieuws. Zn gewrichten, zn gezwel in zijn buik die inmiddels net zo groot is als een galia meloen. Het enorm veel slapen, lusteloos zijn, uitgeput zijn en noem maar op. Ik weet dat als het zo ver is ik hem moet laten gaan. Kan niet zo egoistisch zijn om hem nog met die pijn rond te laten lopen maar ik overleef dat echt niet. Ik kan me geen leven bedenken zonder hem. Hij is zelfs belangrijker dan mijn familie of wie dan ook. Misschien ben ik wel ziek in mijn hoofd door dit te zeggen.. Maar als ik er al aan denk dat hij op mijn schoot weggaat barst ik al in janken uit.
Een leven zonder mn maatje, nee..
Sorry allemaal, moest even mn eitje kwijt




