Beste Nancy,
Hier een paar woordjes ivm de anaalkliertjes
Een courant geval in een dierenartsenpraktijk is een aandoening van de anaalzakjes. Deze geurklieren bevinden zich tussen de sluitspier aan beiden zijdenvan en iets onder de anus. Ze hebben de grootte van een boon en produceren een erg stinkende afscheiding, vandaar dat men in de volksmond over stinkklieren praat. Iedereen zal al weleens deze penetrante geur hebben waargenomen. Elke hond heeft een specifieke geur, en als twee honden elkaar ontmoeten, gaan ze meestal fanatiek aan elkaars aars ruiken. Het is als het ware de reuk- of geurstempel van de hond. Vroeger werden de anaalklieren gebruikt om het territorium van een hond te markeren of om de vijand te besproeien, zoals bij de das.
De anaalzakjes zijn met een dun buisje, verbonden met de buitenwereld, en daar situeert zich meestal het probleem. Als de afscheiding te dik wordt of zich in de klieren ophoopt (pasta), kan ze niet meer door de buisjes naar de buitenwereld. De zakjes worden voller en voller en geven een drukkend gevoel. De hond krijgt een geweldige jeuk aan zijn aars. Hij bijt en likt op de rug juist bovende staartbasis, en ook rond zijn aarsopening. Er ontstaat zelfs haaruitval op de rug. Sommige honden schuiven met hun achterste over de vloer, wat bekend staat als sleetje rijden. Er zijn honden die moeilijkheden hebben om hun grote boodschap te doen. Sommige huilen zelfs.
Met een eenvoudige techniek drukt de dierenarts de klieren leeg. Als eigenaar kan je dit ook zelf doen. Hou daarom je ogen goed open en vraag je dierenarts dat hij het voordoet. Maar ga met je gezicht niet achter je hond hangen om alles heel goed te kunnen zien. Het goedje spuit eruit en komt op je gezicht of trui terecht, en het is verre van appetijtelijk. Nog beter is het, als je klieren uitknijpt, ze af te dekken met een doek of wat keukenpapier, dit om het smerige goedje in op te vangen. Doe ook plastic handschoenen aan.
Gebruik je rechterduim en –wijsvinger en duw iets onder de aarsopening rechts en links. Beeld je in dat de aars een uurwerk is en duw dan op de 4 en de 8. Druk duim- en wijsvinger naar elkar toe. Ga nu ook niet elke dag op de klieren drukken, dat veroorzaakt immers een trauma. De afscheiding is normaal licht- of donkerbruin van kleur en dik.
Is ze geel of groen, dan zit je viervoeter met een infectie van de anaalzakje, wat soms aanleiding geeft tot een abces of fistels. Zo’n abces is een pijnlijke zaak, en de hond is zeer onrustig. Het rectale gebied krijgt dan de kleur van een overrijpe tomaat.De hond loopt heen en weer en probeert constant zijn anus te likken. In zo’n geval moet de dierenarts soms het uitpuilende abces opensnijden en een antibioticakuur beginnen. Soms springt het rijpe abces spontaan open, maar dan bloedt het een tijdje na. Doe in dit geval je hond een broekje of wegwerpluier aan, want anders is je zetel of vloerbekleding naar de vaantjes. Soms moet de dierenarts de hond verdoven, zeker bij infectie van de klieren, om ze uit te spoelen en antibioticazalf in te brengen.Kleine hondjes hebben meer problemen aan de anaalklieren dan reuzenrassen. Bij chronische gevallen kunnen de klieren operatief worden weggenomen. Soms ontstaan er anaalklierfistels, die ook operatief worden uitgeprepareerd, maar dit is niet altijd eenvoudig. Het aangetaste weefsel en de anaalzakjes worden verwijderd. Een cryobehandeling, het bevriezen van de fistels met vloeibare stikstof, geeft meestal een goed resultaat.
Bij de duitse herder en de Ierse setter vinden we deze fistels vaker.Ze zouden het gevolg zijn van de staartdracht en de heel diep liggende aars. De aangetaste hondenzijn gewoonlijk in een slechtere conditie.
Wenst u meer zekerheid
dan zou ik u aanraden om eens tot bij de DA te gaan. Hij/zij kan u en uw hond het best helpen.
Groetjes Toshi