Kreeg van een collega vrijwilligster het bijgaande mailtje door. Wat erg voor die arme hond, gelukkig trok iemand zich zijn lot aan en zoekt men nu een warm mandje voor hem. Zoiets zou toch niet mogen hé !
Hoe kunnen er in onze ‘moderne’ tijd nog zulke toestanden bestaan?
Ooit zei Ghandi: ‘de beschaafdheid van de maatschappij wordt gemeten aan de manier waarmee we met de dieren omgaan…’
Dit stemt toch minstens tot nadenken.
Gelukkig zijn er nog mensen die vechten tegen dit soort van dierenmishandeling.
Onderwerp: koer-hond/chien rejeté
Op 16.2 kreeg ik deze mail :
Ik heb je gisteren gebeld in verband met de hond die op een koertje leeft. Volgens mijn vriendin zit hij daar altijd, dag en nacht. In de nacht blaft en jankt hij veel, waarschijnlijk van de kou en van de honger. In het koertje ligt altijd vuil. Ook vandaag zat hij daar weer, zonder eten of drinken. Tussen het vuil zoekt hij naar eten. Hij lijkt wel bang want zijn staart is altijd tussen zijn achterpoten. We zouden liefst wel anoniem willen blijven. We willen geen ruzies met buren.
De hond leefde al 3,5 jaar zo bij Turkse mensen. Hij mocht nooit in huis. Hij werd in een dierenwinkel gekocht als speelgoed voor de zoon maar werd op 6 maanden te wild en verkocht aan andere Turkse mensen. Daar leefde hij op het achterkoertje tussen vuil. Hij kreeg blikken met voer toegeworpen en haalde zelf het voer eruit. Hierdoor is zijn snuit overdekt met kleine verwondingen.
Ik kreeg de hond mee. Hij heet Pascha, hoe ironisch. Toen zij Pascha uit het koertje haalden, stormde hij als een op hol geslagen stier naar de voordeur om weg te lopen. Met 3 man konden we hem tegenhouden en in mijn auto duwen. Met een zware slipketting kon ik hem nadien bij mij binnentrekken. Thuis kroop hij weg. Na zijn plasje in de tuin, durfde hij niet meer naar binnen. Eens binnen, kleefde hij de hele nacht tegen mij aan.
's Morgens reden we naar het bos van linkeroever. Na 5 minuten liep hij los met mijn Duitse herder Sam. Na 2 uur hollen in de natuur was het een herboren hond. Pascha is lief met honden, mensen, katten ... Hij raakt nog wel even in paniek als je hem alleen laat, wat normaal is, maar dat bouwen we geleidelijk op.
Hij zoekt een thuis. Zijn verhaal komt op www.hondenliga.be
Vroeger :



Nu :






3 doggies



doet me denken aan mijn oude labrador net zo koppie. 


)











