Het voordeel van een stamboom is dat je zeker weet dat een hond raszuiver is, dat er geen inteelt in de bloedlijn zit en dat je de bloedlijn kunt natrekken op gezondheid (erfelijke aandoeningen en ziekten).
Iemand die een nestje laat komen, is een fokker. Fokkerij is sowieso een hobby, maakt niet uit of je maar eenmalig fokt of meerdere keren. Professionele fokkerij bestaat niet, dat heet broodfok. Maar daar moet je zeker van weg blijven.
Ik denk dat je een goede klik moet hebben met de fokker, je moet het eens zijn met de wijze van fokken. Hierin zou ik kritisch zijn. Beide ouderhonden moeten gezond zijn en vrij zijn van erfelijke aandoeningen, de pups moeten opgroeien bij moederhond in de woonkamer, de pups moeten binnen en buiten goed gesocialiseerd worden. Ik zou goed nagaan of deze fokker verstand heeft van fokken, zich heeft verdiept in socialisatie en bloedlijnen. Het is jammer dat ze geen show heeft gelopen, want dan kun je van expterts horen wat sterke en minder sterke punten zijn. De minder sterke kanten kun je compenseren door een dekreu te zoeken die die punten wel sterk heeft. Karakter vind ik ook erg belangrijk: de honden moet stabiel, vriendelijk en vol zelfvertrouwen zijn. Als je de hond voornamelijk als huishond houdt, moeten de karakters niet te pittig zijn (geen 100% werklijn).