Het ging prima laatste dagen, tot gisteren. Opeens is hij niet meer krantzindelijk, buiten wil hij al helemaal niet. Lopen aan de lijn is opeens een worsteling, hij wil niet meer lopen en als hij al wil de andere kant op, dan vecht hij echt tegen.
En het bijten! Dat is nog nooit zo erg geweest. Uren per dag, eigelijk de hele dag bijt hij mij en mijn bezoek. Ik doe geen oog meer dicht. Als hij iets goeds doet en ik wil hem belonen springt hij naar mijn gezicht op te bijten(hoge/lieve woorden vooral) Spelen wil hij niet, alleen bijten, steeds harder. Negeren is geen optie omdat hij nu soms tot bloedens toe bijt. En ookal negeer ik, hij trekt zich er niets van aan en gaat door. Ik ben even ten einde raad.
Als ik hem wegduw/wegzet/nee zeg ziet hij als een uitdaging, negeren gaat hij door. Straffen, zou niet weten hoe. Bench gaat hij zo in tekeer dat hij bijna zijn kaak brak. Als ik hem even in de gang duw huilt hij alles bij elkaar en breekt hij alles af. Hij sloopt nu voor het eerst dingen. Alllllles gaat kapot. Ik ben moe, kapot, zit onder de schrammen. Hij houd geen minuut op met dit gedrag. Af en toe slaapt hij, maar dat doet hij opeens amper.
Wat er verandert is: ik ben minder vaak en iets langer gaan lopen. Hij is op bezoek geweest, hier is bezoek geweest, ik heb voor regelm








2 doggies




Hij houdt van de mensen op straat. En aangezien ik in de stad woon zijn die er genoeg, alleen wil hij met de mensen en niet met mij mee