Ik ging van de week met Bodhi het laatste rondje wandelen in de wijk, rond 23.30 uur. We waren net bij de deur van het appartementencomplex aangekomen. Blijkbaar had ik de riem niet goed vast geklikt, want Bodhi schudde zich uit en ineens was de riem los.
Eerst had Bodhi het niet door dat hij los was, maar daarna wel. Meneertje wilde niet komen (puberteit grrrr). Heel arrogant keek hij me aan: "Vrouwtje, ik ben lekker los, denk maar niet dat ik kom!". Ik roepen en lokken met lekkers en gek doen, maar hij bleef netjes zitten… 5 meter van mij vandaan. Er naar toe lopen zou niet helpen, want hij maakt er tegenwoordig een spelletje van om dan weg te rennen en het is ook beter als de hond naar jou toe komt… Ik ging naar binnen en deed de deur dicht. Ik hoopte dat hij dan na verloop van tijd voor de deur zou gaan staan piepen, maar nee hoor…Bodhi vermaakte zich wel buiten! Hij loerde naar 2 poezen. Ik dacht: 'O nee, als hij maar niet naar die poezen toe rent'... Gelukkig bleef hij zitten. Uit wanhoop
maar een laatste redmiddel proberen: een balletje. Ik m'n vriend opbellen: "Schat, kom eens even naar beneden met een balletje, de hond is los en wil niet komen". M'n vriend met de lift naar beneden. Liftdeuren gingen open, m'n vriend piepte met het balletje en ja hoor.... Daar kwam Bodhi aangerend.... Alsof er niets aan de hand was.... “Spelen, baasje?”
Ik slaakte een zucht van opluchting.
Het gevolg: Bodhi zit voortaan met 2 haakjes vast aan de riem vast en m'n slimme rakker schudt zich nu elke keer voor de deur uit in de hoop dat hij weer los schiet! 

Leuk he vrouwtje, toen ik jou van de week aan het plagen was...



3 doggies





