Hoi,
Ik kon net terug met Sterre d’r avond wandeltje..
Ben niet te ver weg geweest, heb op een zandpad 500 meter verderop wat appél oefeningetjes, afgewisseld met leuke actieve oefeningetjes gedaan met Sterre.
We hadden grote lol samen...
Ik lig in een deuk als ik Sterre achteruit laat lopen. Ze wil graag haar bal gegooid hebben dus ze rent zowat achteruit, komisch gezicht...
Toen ik richting huis ging, reed ik twee mensen achterop – en man en een vrouw - die ik niet kende.
Zij hadden twee hondjes bij zich, een bruinhondje en een witte J. Russel.
Toen ik dichterbij kwam, zag ik dat de J. Russel Fred was.
Fred is Sterre‘s GROTE kleine vriend..
Ik liet Sterre dus gewoon vrij lopen…
Fred en het andere hondje liepen immers ook los…
Wat mij wél opviel is, dat de mensen
Sterre loopt op Fred af en begroet hem; oren in de "lammetjes" stand en staartje neutraal, heftig kwispelend…
Sterre daagt Fred uit - tot een ren-partij - zoals altijd - als ze elkaar tegenkomen..
Plots schiet het bruine hondje achter Sterre aan en hapt haar in d’r rechter dij.
Waarop Sterre zich omdraait en het hondje - grommend en grauwend - plat legt…
Niets aan de hand; "geen bloed" - er kwam geen tand aan te pas…
Sterre stapt van het hondje af en komt naar mij toe, omdat ik haar bij mij riep…
Het bruine hondje staat ook op en grijpt Sterre wéér van achteren…
Dat was Sterre - iets - te veel van het goede…
Ze draait zich om en drukt het hondje weer - grauwend - plat, daarbij dondert het hondje de greppel in…
De mensen stonden te gillen als speenvarkens, riepen alsmaar "Fred, Fred en niet doen, niet doen" ….pffff….
Fred stond gewoon van een afstand te kijken, was zich van geen kwaad bewust….
Terwijl ik Sterre wéér bij mij roep, klautert het hondje de greppel uit en gaat bij de man staan.…
Ik pak Sterre bij haar halsbandje en wacht tot de mensen stoppen met gillen en roepen….
Toen het stil was zei ik; "waarom gilt u, er is niets aan de hand, wat een paniek….
Fred en Sterre kennen elkaar…
En Uw hondje grijpt mijn hond, tot twee keer toe…
Mag mijn hond dan uw hondje dan even rechtzetten"….
Terwijl ik dit zeg, gaat de man op zijn hurken zitten en begint het bruine hondje te aaien!!!
Ik kan dan mijn mond niet houden en zeg; "waarom aait u nu het hondje"…??
“Ze is zo geschrokken” zegt hij… “Ja, dan moet u haar vooral gaan aaien, ze begint nota-bene zélf een beetje in de rondte te bijten - zonder dat er een aanleiding voor was - en nu bent u haar ook nog aan het troosten, ze is al angstig; daarom bijt zij mijn hond van achter.
Ze heeft een draai om haar oren verdient", zeg ik…
Ik besluit er geen woorden meer aan vuil te maken en rij door…
Met Sterre “los” vrolijk kwispelend naast mij….
Nu, als ik achteraf nadenk gebeurde het volgende; de mensen hebben mij gezien met Sterre in de verte; Oh gut, oh gut, een enge herder in de verte; laten we maar terug gaan…
Zij liepen als twee angstige vogeltjes – aan elkaar geplakt, hoofden naar beneden, schouders omhooggetrokken, helemaal aan de rand van het pad - dicht achter hun hondjes aan, want er komt immers zo een “enge boze herder” aan…. 
Hoe bedoel je “communiceren en lichaamstaal”…..
Vraag; "Hoe laten we weten dat "wij als roedleleiders" bang zijn"???
Antwoord; Zoals ik boven beschrijf..!!
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*



3 doggies









