Linda (gast)
Onze hond Hugo is nu 15 maanden oud. We hebben hem in het buitenland gekocht (waar we toen voor langere tijd woonde). De moeder is een Duitse herder en van de vader hond is weinig bekend.. Ik ben bang dat het een zwerfhond is geweest.
Toen we hem als pup van ong. 10 weken in huis kregen was het (vanzelfsprekend op die leeftijd) een super lief beest.
We besloten om niet op puppycursus te gaan. We hadden weinig vertrouwen in de cursus die er op dat moment daar werd gegeven en omdat ik al enige ervaring met honden had dacht ik wel beter te weten....... (achteraf is dit een super domme fout geweest waar ik me nog super schuldig over voel)
Na een paar weken begon het blaffen naar vreemde mensen. Toen het een probleem begon te worden hebben we hem extra vaak meegenomen naar de stad en dat soort dingen om te wennen aan vreemde mensen. En te laten zien dat het niet eng of bedreigend is.
Helaas houden de mensen daar totaal niet van honden. Ze zien dieren meer als een bezit wat, zodra je het niet meer bevalt je het weg kunt doen. En niet als dier wat liefde en aandacht nodig heeft.
Mijn pup werd vaak gepest door vreemde kinderen en zelfs volwassen mensen.
Schreeuwen, dingen gooien naar m'n hond, enzo. Ik zei er wel meteen iets van maar voor mijn hond was het al te laat.
Toen de hond 10 maanden was zijn we naar NL verhuisd. Hier hoopte ik op verbetering. Mensen hier gaan heel anders om met dieren.
In het begin ging het ook vooruit. Er kwamen veel vreemde mensen langs waar hij in het begin bang voor was. Blaffen, nek/rug haren omhoog. Maar na een paar minuten was dit over en ging het prima. Hij wou zelfs geaait worden enzo. Alsof er daarvoor niks aan de hand was.
Sinds de vlucht naar NL heeft hij wel een probleem met andere honden. Ik weet niet of het komt door het vliegen (In die vlucht waren er 24 andere honden, en ze zaten de hele tijd te blaffen naar elkaar en waren gestressed) of dat het iets anders is.
Voor die tijd ging hij juist heel goed met andere honden! Altijd leuk spelen.
Ik durf hem niet meer los te laten.
Met uitlaten is het altijd blaffen en trekken naar andere honden, paarden, ander vee. Het is dus geen pretje meer om 'even lekker een stuk te wandelen'
We kunnen niet normaal bezoek ontvangen zonder dat hij raar gaat doen. Ik ben bang dat hij vroeg of laat iemand echt bijt!
Bij ons in huis is hij echt super lief! Luisterd goed. Zal ons nooit kwaad doen!
Maar ik vertrouw hem niet met vreemd bezoek. Ik moet er echt niet aan denken dat hij iemand iets aandoet.
Ik ben zo bang dat hij misschien naar het asiel of iemand anders moet. Of misschien laten inslapen.
Ik hoop dat er nog iets aan te doen is, door middel van gedragstherapie. En dat hij niet weg hoeft. Als ik er aan denk....... Ik voel me er zo schuldig over! Hoe heb ik het zo ver kunnen laten komen?!
Maar soms moet je doen wat moet..
Weet iemand misschien een goede gedragsdeskundige?? Of heeft iemand misschien ook zo'n soort verhaal gehoord en weet iemand of er nog hoop is?
Ik hoop dat iemand mij iets meer kan vertellen.
Bedankt in ieder geval voor het lezen van mijn lange verhaal..







.
