We gingen vandaag met de hondenschool naar het strand. Ongeveer 30 honden en tig baasjes. Eerst naar de vloedlijn gelopen en daar allemaal tegelijk de honden los.
Dobby vloog in het rond. Ik volgde hem, hij ging van hier naar daar, en toen verdween hij achter een groepje mensen. Er kwam wel een golden achter vandaan maar dat was Dobby niet. Ik zag hem ook niet meer, maar ver kon hij niet zijn. Alle goldens een goed bekeken, maar nee hoor.
Ineens zie ik een hond, stuk van de groep verwijderd, in de zee. Het zal toch niet? Ja hoor, Dobby vond de zee veel interessanter en had de honden links laten liggen. Hij stond behoorlijk ver in de zee, viel nog een visser lastig, stak zijn kop in een emmer. Toen hij weer in de buurt kwam heb ik hem bij met geroepen en de follow-me om zijn kop gedaan. Kon ik hem tenminste herkennen.
Daarna ging het al snel helemaal mis. Hij ging spelen met een soort van Airedale terriër maar dan eentje die helemaal bruin was.
Rennen, rennen, rennen. 50 meter weg. 100. 200. 300. 400. 500. Ik zag een blond ding van een paar millimeter groot achter een bruine vlo aanrennen. Niet goed voor mijn hart. Op zo'n moment doe je niets, dus ik ben maar bij de groep gebleven en doorgelopen. Ineens zie ik dat ze wel heel dicht in de buurt komen van mensen voor ons en ik bedenk dat die hond waar hij achterna zit misschien wel van die mensen is.
Ik zeg hardop "nu hoop ik maar dat die hond waar hij mee speelt van deze groep is". God dank zei een man naast me toen, "ja dat is de mijne".
Gelukkig keerde die terriër toen om en zijn ze even hard weer terug gerend. Ik vind het niet goed als een hond zo ver weg gaat en ik heb Dobby acuut vast genomen. Hij kan het blijkbaar niet aan.
De mensen van de hondenschool zeiden al "hij moet bij jou in de buurt blijven en contact houden". Nou, dat doet hij niet. Ik had meer contact met een hond van een ander die rook dat ik stukjes vlees bij me had, en die hond kwam zich iedere keer even melden naast mijn been met een blik omhoog.
Lang verhaal kort, ik geloof niet dat Dobby ooit los kan. Helaas voor hem ook is hij nu ziek als een hond van het zoute water. Hij heeft eerst diarree gehad, toen poepte hij alleen water, en hij heeft nog overgegeven ook.
Toen hij vast was heb ik wel een paar keer gekke sprongen met hem gemaakt en gespeeld. Helaas voor hem had ik zoveel vertrouwen dat hij op het strand wel los kon dat ik geen lange lijn bij me had. Hij heeft dus 90 minuten aan de voet gelopen.
Ik heb echt de pest in. Hij was in het asiel aangeprezen als "kan los lopen". Nou ik weet niet hoe ze daar bij komen, maar het tegendeel word keer op keer op keer bewezen.



3 doggies
. Er zijn wel plekken waar meneer dus echt niet los kan dat zou levensgevaarlijk zijn. 








