Die Yila, wat maakt zij ons moe 
Een dame met pit, die weet wat ze wil.
Een dame die gelukkig erg snel leert en door heeft hoe het werkt bij ons. Desalniettemin hebben we haar al minstens 40 keer uit de slaapkamer moeten plukken
. Dat gaat steeds beter, nu blijft ze vaak al voor de drempel staan. Een voertje, haar naam of een speeltje werken prima om haar gedachtes ergens bij weg te halen.
Vanochtend zag ik mijn wasrek door de keuken verschuiven..
Ze komt keurig de theedoek brengen die ze van de verwarming pakt.
Ze kauwt op de kauwstaven en op weinig anders.
Ze vindt telkens lekkere snoepjes in haar bench, daar gaat ze dan ook graag naartoe, ze gaat er vaak zelf al in liggen. Ze pakt zelf al haar plekje waar ze blijft liggen.
Ze maakt volop gebruik (misbruik bijna) van haar pupppiy-krediet. Als het aan haar ligt zou ze Daantje geen moment rust geven.
Daantje zet Yila niet op haar plek. Wij zorgen dat er rust blijft in huis.
Yila is een uurtje wakker en slaapt dan weer 2 uur.
Wij kunnen gewoon weg dan, gaat allemaal prima.
Soms gaan we dan weg met Daantje, soms zonder hond. Nu zit ik even bij te komen weer. Het is constant opletten, haar constant 3 stappen voor zijn in haar plannen. Ik snap niet hoe mensen met jonge kinderen óók nog een pup kunnen opvoeden
!
Als Yila wakker is gaan we even naar de drukke winkelstraat, 'op eigen pootjes staan' zonder andere honden is nog wel lastig.
Daarna even wat oefeningetjes, 'af', rondje, twist, voertje gooien en naampje roepen. Dan nog even met Daan snuffelen. En dan weer slapen.
Yila weet wat ze wil.
Toch behandelen we Yila ook op dezelfde, zachte manier als Daantje. Zonder stemverheffen en 'nee'-en.
Gewoon haar naampje roepen, ruilen, voertje gooien of een speeltje laten zien. Een gekkke tuttu werkt ook om haar gedachtes bij het 'stouts' weg te halen.
Negatief haar gedrag bekrachtigen, zou denk ik maar kort werken. Dan krijgen we een heel dikke vinger van haar en zal ze alleen maar sneller de 'stoute' dingen gaan doen. Yila is ook wel een meiske dat zou gaan bijten. Is gelukkig niet nodig nu 
Daantje mag op de bank en slaapt op bed. Die heeft echt even steun nodig op dit moment, anders kwijnt ze weg.. Ook al krijgt Daan zeker haar privé momentjes en wandelingen. Daan vindt dit ook zo vermoeiend, die kan niet een lange wandeling aan. Gewoon knuffelen en kriebelen en wat simpele oefeningen, dat is fijn en daarmee wordt ook Daantje weer wat zelfverzekerder.
Met Yila starten we binnenkort bij Esther. We weten nog niet precies wat voor sport we met haar willen gaan doen. Maar wat beginselen van de behendigheid (raakvlakken met de total touch), de tunnel. Wat 'volg'dingetjes voor obedience of doggydance.
Ja, je ziet nu al heel duidelijk dat Yila graag wat voor je wil doen. Aandachtig kijkt ze je dan aan, houdt haar koppie scheef van de ene naar de andere kant (met van die slappe kraakbeen oortjes nog
klappert zo lekker), afwachtend wat we gaan doen. Als ik zeg 'klaar' gaat ze gelukkig wel weer haar eigen gangetje.
Heerlijk maar ontzettend vermoeiend.. 
Liefs Marit
Jump van Daan 
en een ontdeugend hapje van Yila 



3 doggies















