Tips voor opvoeding hond 13 maanden oud

Dag allemaal

Wij zijn de trotse eigenaars van onze Australische herder teef, Lou. Ze is 1 jaar en 1 maand, super lieve en sociale hond maar nu toch wel wat "probleempjes". Lou zit in een fase dat alles veel interessanter is dan haar baasjes, zowel thuis als in de tuin als op wandeling. We proberen op alle manieren haar aandacht te winnen maar tevergeefs, zelfs de lekkerste salami (waar ze vroeger direct voor kwam) kan ze plots weigeren. Dit maakt het trainen natuurlijk veel moeilijker. Ik had gelezen dat je deze periode waarschijnlijk veel "opnieuw" moet leren en jou als baasje interessanter maken maar dit werkt precies niet echt bij Lou. Wanneer we aan het trainen zijn of iets nieuws willen leren gaat ze soms gewoon liggen en beslist ze dat ze er geen zin in heeft. Ik vermoed dat we gewoon moeten blijven volhouden maar tips en leuke ideetjes om de aandacht naar ons te versterken zijn altijd welkom :) 

Het tweede probleempje is een paar maanden geleden begonnen. Plots kreeg ze bang van haar halsband of tuig en vanaf dat we het vastnamen liep ze weg en kwam ze helemaal niet meer. Wat tot nu zelf geresulteerd heeft dat vanaf we rechtstaan, ons klaarmaken of zelfs een hand uitsteken naar haar ze direct wegloopt omdat ze denkt dat we eventueel haar tuigje zouden kunnen aandoen ook al is dit niet het geval. Het lijkt alsof ze binnen bang van ons is en dat vind ik natuurlijk verschrikkelijk. Ze luistert ook niet meer naar de commando's kom, op de mat en eigenlijk geen enkel commando binnen alsook het trainen lukt dan niet gewoon omdat ze denkt dat we het tuigje zouden kunnen aandoen. Dit hangt dan ook samen met het eerste probleempje omdat veel training binnenhuis moet gebeuren zonder afleiding... Dit is natuurlijk zeer vervelend en we proberen dit op een rustige manier aan te pakken (rustig zitten, belonen als ze bij het tuigje komt,...) maar niets helpt, we kunnen dan uren op de grond zitten en wachten. Wat maakt dat we haar soms moeten vangen en dit doet dan al het rustig proberen teniet maar anders kunnen we gewoon niet buiten gaan of gaan wandelen. Eén keer dat ze het tuigje of halsband aan heeft is er precies niets meer aan de hand en komt ze direct mee naar de deur als we haar roepen en lijkt ze weer haar vrolijke zelf. Iemand hier ervaring mee en wat tips? 

Dankjewel alvast! 

Wat betreft het eerste probleem. Dat heet de puberteit. Ze noemen het ook wel de bananen in de oren. Mijn advies is om consequent de dingen te blijven doen en de grenzen te blijven aangeven die er daarvoor ook al waren.

Ik ben daar vrij zwart-wit in. Als ik een opdracht geef (en zo vaak komt dat ook weer niet voor), dan eis ik wel dat je die uitvoert. Dus 'hier' is komen.

En ga nooit met een voedselbeloning lokken. Er zijn haar ogen dingen die veel waardevoller zijn. Probeer erachter te komen wat die zijn en zet die kennis handig in. Je kan samen een leuke hobby gaan doen. Schapen drijven bijvoorbeeld. Al zal je daarvoor wel eerst aan wat gehoorzaamheid moeten werken.

Wat betreft het tweede probleem. Ik zou voorlopig lekker haar halsband aan laten. Zodat je een tijd lang de angst-gewoonte kan doorbreken. Wederom: niet gaan lopen lokken. Ze is niet gek.

Jier ook een zelfde advies, hou haar halsband een poos contstant aan en ga met een lange lijn wandelen zodat als je haar roep je haar onder controle hebt….    Niet te snel gaan roepen laat je hond eerst rustig de behoeftes doen snuffelen en dan eens roepen, belonen hoef niet met voedsel, een lieve aai en een knuffel voldoen ook een hoop goeds….

Kan het zijn dat ze rond haar eerste loopsheid zit? Of is ze gesteriliseerd?

Een naderende loopsheid zou een oorzaak kunnen zijn van haar gedrag.

Wat betreft tips sluit ik me aan bij de vorige reacties.

Bram vindt het vooral vervelend als een tuigje over zijn kop gaat. Halsband van onderaf om doen vindt hij geen probleem en we hebben een tuigje die ook bij het hals deel aan 1 kant open kan. Ik let op dat ik niet over hem heen buig bij het omdoen. Die hebben we de eerste tijd veel gebruikt. Inmiddels hebben we een ander tuig wat beter zit en wel over zijn kop moet. Hij is daar nog steeds geen fan van en duikt met zijn kop weg. Wat ik doe is met hem naar de gang lopen, dat wil hij altijd want naar buiten gaan is leuk. Onze gang is klein dus tuig pakken en zonder er een ding van te maken hem over zijn snuit en kop doen is dan zo gebeurt. Maar bij hem is het geen paniek. Wellicht heb je er iets aan, als ik in de woonkamer zijn tuig om wil doen loopt hij ook weg, dat voorkom ik op deze manier. 

Wat betreft het trainen, het past natuurlijk bij de leeftijd en de ene keer gaat het beter dan de andere keer. Snapt ze wel wat je van haar wil? En is de oefening ook leuk voor haar? Bij te makkelijk of te moeilijk gaat bram ook in staking. Bij nieuwe dingen heeft hij tussentijds bij kleine stapjes bevestiging nodig, als het te makkelijk is moet er wat snelheid in zitten om het interessant te houden en tussendoor even een trekspel als beloning. En is het een speuroefening dan hoef ik geen sturing te geven want dat is een beloning op zich. 

Behalve met voeding belonen kan je ook met een speeltje belonen. En als er te veel afleiding is, lange lijn er aan om meer controle te hebben. 

Waar is ze goed in, en wat vindt ze leuk/waar leeft ze voor? :) Als je daar geen snel en goed antwoord voor jezelf op hebt dan denk ik dat dat een goede eerste stap zou zijn om te gaan uitvinden. Al die training dingetjes zijn niet zo ingewikkeld daarna :)

Misschien heb je meer behoefte aan tips dan een samenvatting zoals hierboven ;). Aussies zijn heel slim en ze voeden jou sneller op dan jij hen. Als ze dus succes met gedrag hebben zullen ze dit blijven inzetten. Waarschijnlijk is het aantrekken van een tuig nu een heel spel geworden. Zelf heb ik al meer dan tien jaar Aussies en wat werkt is streng en duidelijk zijn. geen gedoe. Of ze totaal geen succes te laten hebben met gedrag. Mijn reutje vond het ook een tijdje grappig om weg te rennen als ik de riem pakte. Het resultaat was dat ik dan ook gewoon weer achter mijn computer ging zitten doorwerken en hij een uur langer zijn plas moest ophouden. Binnen twee dagen was het over. Bij andere dingen ben ik gewoon heel streng. Een keer niet hierkomen is de rest van de wandeling aan de lijn. Altijd. Loslopen mag alleen als je bij hier gewoon hier komt. Ook worden ze vervelender als ze zich vervelen. Aussies hebben echt mentale uitdaging nodig. Op dit moment is het zomerstop en doen ze niet aan sport. Dat merk ik in hun spel en kliergedrag. Als ze twee keer per week 'aan het werk' moeten zijn ze veel makkelijker. Ga dus op zoek naar een leuke hondensport is mijn tip.