Hallo allemaal! Ik heb een keeshondje van bijna 6 jaar. Zij heeft al een paar jaar een liesbreuk. Dit was nooit nodig om te opereren. Laatst merkte ik dat ze er wat last van kreeg door veel te strekken met haar achterpoot. Toch maar een afspraak gemaakt en 2 maanden geleden was het zo ver. Aan het begin van de narcose kreeg ze meteen twee keer een hartstilstand. Waardoor de dierenarts gestopt is. Gelukkig heeft ze het overleefd en er niks aan over gehouden. Maar helaas geen operatie..
afgelopen zondag was ze ineens erg aan het trillen en toen ik bij haar ging kijken, voelde ik dat de bal van de liesbreuk helemaal hard en ineens heel groot was. Ik heb meteen een aantal dierenartsen afgebeld en er werd mij aangeraden om naar Evidensia Dierenziekenhuis te gaan in Barendrecht. Nou ik daar aangekomen, is de bult weer zacht en soepel. Zij heeft daar een echo gehad en de dierenarts heeft geen organen in de bult gezien. Ik moest de volgende ochtend even bellen om een afspraak te maken met de chirurg, om dan dus toch te gaan opereren maar dan met anesesist erbij.
vandaag dus de intake gehad en ze heeft een hartecho gehad, dit natuurlijk om te kijken waardoor zij die hartstilstanden heeft gehad. Blijkt dat zij een klein lekje in haar hartklep heeft, helemaal niet erg, zolang we het in de gaten gaan houden. Dit is alleen dus waarschijnlijk wel de reden in combinatie met de stress die zij ervaart, de narcose en waarschijnlijk te weinig toegediende zuurstof dat zij die hartstilstand in de narcose heeft gehad.
nu kon er gelijk geopereerd worden, ik heb dit overwogen maar toch gezegd dat ik er echt even goed over na moet denken. Er werd gezegd dat ze dus helemaal niet zeker weten of dit het is en of ze nog levend uit de narcose zal komen. Er is natuurlijk ook gewoon een kans dat zij heel oud met die liesbreuk kan worden. Wij hadden die zondagmiddag erg veel met haar gelopen, wij denken dat het daardoor niet goed ging.
de kosten die ik te horen kreeg schrok ik ook erg van, de operatie alleen zou al tegen de 2000,- euro aanzitten. En dan praat ik nog niet over de buikecho, hartecho en de nazorg (medicijnen etc.) natuurlijk heb ik dit over voor m’n hondje, maar het is allemaal erg dubbel, want zal zij dit dus overleven?
iemand misschien een soortgelijk probleem/verhaal gehad?

Reageren

