" Ik kan haar gemakkelijker commando's laten volgen door met een bal te gooien in de tuin dan met de flirtpole. Met de bal leer ik haar wachten, en dat begint te lukken. Maar met die flirtpole geraakt ze door het dolle heen, van zodra die in de lucht zwiept is ze niet meer te houden. Even goed alle energie eruit gooien werkt hier dus wel mee, zelfbeheersing (wachten) minder, wel laat ze onmiddellijk 'los', dat gaat heel goed tegenwoordig, ook met die flirtpole.
Ik overwoog de flirtpole mee te nemen op wandeling om haar af te leiden bij haar 'hapaanvallen'. Ik probeerde het eerder met een bijtworst, maar daar werd ze gewoon nog meer opgewonden van tot ze ineens toch niet meer voor die worst ging, maar voor mijn armen. Da's een ander probleem natuurlijk en een beetje off topic, ik vroeg me alleen af of zo'n flirtpole niet vreselijk onhandig is om je hond aangelijnd mee in het gelid te houden.
Ik bevestigde de bijtworst trouwens ook eens aan de riem, met het idee dat ze dit kon gebruiken als ze haar stress moest afreageren. Alleen zat ze toen de hele wandeling, van het begin tot het einde aan dat ding te trekken, daar viel echt niet mee te wandelen.
Maar goed, alle suggesties om af te leiden blijven voor mij ook welkom. Ongeacht of het nu is om honden of blaadjes te negeren of om die stress/frustratie-aanvallen af te weren.
"
Wat veel drive heeft jouw hond, van begin tot eind aan dat ding blijven trekken. Ik vind dat stiekem echt de leukste honden. Kan je echt alles mee zodra het een beetje stuurbaar wordt.
Ik denk dat bal en flirtpole vaak goed werken om hetzelfde principe, je leert ze controle te houden in een hele opwindende situatie. Het is maar net wat beter bij je hond past natuurlijk. Sommige honden vinden beide niks aan, maar goed dat zijn vaak sowieso niet de honden die impulstraining nodig hebben.
En jij bent echt een spons qua informatie hè, uit elk topic zie ik jou wel wat oppikken
Goed bezig hoor.
Wat betreft afleiden/focus/ frustratie-aanvallen afweren denk ik dat het goed is om te beseffen dat het gaat om 3 verschillende domeinen.
Afleiden werkt denk ik alleen om een situatie te managen, bijvoorbeeld je komt zo dichtbij een andere hond dat je weet dat je eigen hond gaat flippen. Dan kun je best wat voor de neus houden. Maar verder denk ik dat afleiden niet veel toegevoegde waarde heeft in het leerproces. Ik denk zelfs dat het soms voor extra onrust kan zorgen omdat je je hond een stukje overzicht ontneemt.
Focus is een kwestie van trainen: impulsbeheersing, leuker zijn dan de omgeving. Het is ook een stukje aanleg, hoe mensgericht is een hond? Het voelt misschien niet zo, maar juist met een hond die zo kneiterveel drive heeft als de jouwe, kun je een goede focus bereiken.
Frustratie-aanvallen afweren heeft meer met een ingebouwde rust te maken en moet je (denk ik persoonlijk) los zien van afleiden en focus. Je kan wel speelgoed en snoepjes aanbieden, maar die frustratie zit er dan nog steeds, al wordt het nu afgereageerd op dat speeltje. Leuk als management, maar niet om iets van te leren. Ik denk dat kalm zijn te maken heeft met: Weet de hond wat je verwacht? Ben je zelf duidelijk en evenwichtig? Is de hond voldaan in zijn behoeftes? Is er genoeg structuur? Heeft de hond zelfvertrouwen? Heeft de hond de mogelijkheid zich terug te trekken? Het is veel meer een gevoelsmatig iets. En soms is er gewoon groei nodig.
Dit zijn natuurlijk mijn gedachtespinsels en misschien denkt iemand hier totaal anders over.