Nou, sommige dan
Van alle fokkers die ik bezocht heb waren de meeste wel een klein beetje 'speciaal', soms op een leuke manier en soms krab je je achter de oren. Allen hebben hun eigen verfijnde visie over hoe je de pups zo goed mogelijk laat opgroeien. Sommige pups moeten dagelijks een hindernisbaan over om de spieren te sterken. Andere pups mogen helemaal niks want anders hebben ze als ze een jaar zijn HD. Sommige pups moeten strijden om hun eten (krijg je voergerichte, trainbare honden van), andere pups krijgen hun eigen speciale voerbakje (pups moeten vet kweken). Knuffelbeertjes mogen wel, piepspeeltjes niet (dan leren ze piepende honden te bijten). Je hebt ook fokkers die rustige, babymuziek draaien voor het stimuleren van de hersenen. En fokkers die de pups juist naast het drumstel neerzetten ter socialisatie. Sommige pups krijgen massages en andere pups worden aan de oren getrokken ter voorbereiding op het wonen in een gezin met peuters.
Ik dwaal af, want eigenlijk wil ik mijn gekke fokkerverhaal delen.
Met een vriendin zou ik bij een fokker gaan kijken. De website was iets verouderd, maar het zag er ok uit. Gezondheidstesten waren gedaan en er stond een kleine verhaaltje over de honden. Wij komen aan bij het huis van de fokker. Hun honden rennen over het erf naar de poort toe en staan ons toe te blaffen. De fokker wenkt ons dat we gewoon het erf op kunnen lopen. Wij lopen dus het erf op, door de roedel honden heen. En wat denk je, één van die honden bijt mij opeens in mijn been
Gelukkig viel de schade mee en bleef het bij een blauwe plek en wat puntjes.
Nou fast forward... Inmiddels de honden en gezondheidsuitslagen besproken (eigenlijk wisten we al wel dat dit 'm niet ging worden)...Pakt de fokker er opeens een setje spirituele kaarten bij. Wat was de bedoeling? Mijn vriendin moest kaarten trekken en daaruit zou de fokker kunnen aflezen of zij een goede hondeneigenaar zou zijn. Mijn vriendin trekt dus uit beleefdheid een aantal kaarten. Blijkt ze volgens de kaarten ongeschikt te zijn. Toen werden we naar de deur verwezen. Ik piste bijna in m'n broek van het lachen. Mijn vriendin vond het minder leuk. Ik zal haar wel blijven herinneren dat de oude geesten haar ongeschikt vinden voor een hond.
Hebben jullie nog gekke fokkerverhalen?

Reageren
lullig ook geen koffie gehad...



Ik zou net als jij denk ik ontzettend moeten lachen.







Er zat niets eetbaar meer in de tas. Hoe krenterig kan iemand zijn?
"


