Slapen

Mijn hondje Casper van bijna 12 jaar heeft altijd bij mij in bed geslapen. Sinds kort wil hij dit niet meer en laat dit merken door aan mijn hoofdkussen te krabben. Dan doe ik hem naar beneden waar hij vervolgens begint te blaffen. Als ik dan op de zetel ga liggen slaapt hij wel rustig. Wat kan hiervan de oorzaak zijn. 

Als jullie beneden zijn, waar slaapt ie dan? Bij jou op de zetel, of op de grond?

Mand voor je bed? Misschien springt hij minder makkelijk, of kan hij slechter zien en daardoor de rand van het bed niet zien ? 

Hij ligt op de grond of op de zetel, beide

Kiest hij zelf? Daarmee bedoel ik: springt ie uit zichzelf nog op en af de bank? Want het zou met ongemak of pijn te maken kunnen hebben dat ie niet meer graag op het bed boven ligt. 

Ja, hij springt nog uit zichzelf

Is er verder iets veranderd in de slaapkamer misschien, dat maakt dat ie daar niet graag meer slaapt?

Warmer dekbed, ander licht, ander waspoeder, geluid,...?

Nee, niets veranderd. Ik heb ook al wat opgezocht. Kunnen eventueel symptomen zijn van dementie

Ik denk zelf toch eerder dat hij misschien toch pijn kan hebben als hij het bed op/afspringt (hoewel honden dat nooit zullen laten zien). Toen mijn vorige boxer ouder werd, wilde ze niet meer op de bank klimmen tenzij ik haar erop legde. Artrose kan ook een rol spelen. 

Natuurlijk sprong onze boxer uiteindelijk niet meer, en was de oorzaak daardoor makkelijker te achterhalen, maar misschien heeft hij toch pijn/moeite om erop (en eraf) te komen. Hij wil duidelijk wel graag bij je zijn omdat hij begint te blaffen als hij op de grond is en 'jij' toch iets hoger zit (en kalmeert wanneer je op de zetel plaatsneemt). 

Oh das apart, is er wat gebeurd in je slaap wellicht?

Er zijn hele goede trapjes, of opstapjes te koop voor je bed voor je hond. Wel even tijd insteken om het aan te leren.

Sinds wanneer doet hij dit? Mijn hond heeft het ook wel eens in een fase ( richting de vuurwerk periode ) komt telkens terug , maar als je het niet kunt koppelen wellicht in de gaten houden op pijnen ? En anders ene keer een consult bij je dierenarts ?

Ik heb een vergelijkbaar probleem. Mijn Dimphy is 14 jaar en slaapt al jaren, in haar mandje, op mijn bed. Sinds ongeveer een jaar gaat dit niet meer goed. Zodra het licht uitgaat begint bij haar de stress. Rillen, hijgen, bibberen, rechtop zitten en veel lopen, ook over mij heen. Ik heb al een nachtlampje aangeschaft, ik heb geprobeerd haar te kalmeren door haar in mijn armen te nemen om in te slapen. Ook heb ik haar adaptil tabletten gegeven. Deze lijken effectief maar helaas zijn ze uit de handel genomen waardoor dit ook geen blijvende oplossing is. Ik ben nu aan het experimenteren met Valeriaan. 

Ik ga er vanuit dat het "iets" leeftijdsgerelateerd is, maar het is wel een echt probleem. Dimphy haalt overdag de schade wel in maar ik begin een chronisch slaaptekort op te lopen.

dat zal het probleem niet zijn. Ik heb een kingsize bed waar ruimte genoeg is om languit te liggen.

Ze raakt gestresst op het moment dat het licht uitgaat, daar zie ik geen relatie met pijn.

Zou het kunnen dat ie niet meer goed kan zien? Zodra het licht uitgaat het zicht nog minder wordt en in paniek raakt,jullie of jou niet meer kan zien? 

Ff off topic,ik was zaterdag bij de boerenbond en daar lagen proefzakjes met adaptil, driehoek vormige brokjes/snoepjes. Misschien is alleen de verpakking oid gewijzigd? 

Ja ik zit gezien de leeftijd ook te denken aan beginnende dementie en/of onrust door slechter gaan zien en horen. Mijn hond werd toen ze 14 was ook opeens zo onrustig in de nacht. Ik heb het laatste jaar van haar leven beneden op de bank geslapen want dan ging het wel goed.

Ouderdom, zintuigen werken minder, dat is spannend. Hersenen gaan minder werken.

Bij mijn hond heeft cholodin ook nog wel een tijdje gewerkt. Op gegeven moment helaas niet meer. Maar ik weet dat best veel oude honden baat hebben bij cholodin en veel rustiger worden.