Dobber is vandaag jarig! Ze is 15 jaar geworden. We doen niet aan taart en kaarsjes, maar ik ben er wel heel blij mee :). Al een aantal jaren houd ik er rekening mee dat het snel voorbij kan zijn en rond deze tijd van het jaar denk ik vaak: zou ze volgend jaar nog halen? Tot nu toe gelukkig wel.
Mentaal is Dobber nog steeds haarzelf en ook fysiek gaat het ook goed. In de zomer zijn we gestopt met Rimadyl, want ze kreeg 's avonds na haar laatste eten steeds sneller een lege, rommelende maag. Daardoor had ze buikpijn en wilde ze 's ochtends niet eten. Ik heb altijd gezegd dat als Dobber niet wil eten, ik haar wel kan laten inslapen. Gelukkig hebben we het (met hulp van Groene Os medicatie) weer onder controle!
Helaas zijn de gewrichten minder fijn. Ze heeft last van een schouder en haar heupen zijn ook niet meer geweldig. Maar aan de andere kant, zag ik vandaag toevallig een filmpje van een hond die zo moeilijk liep dat ze amper een stap kon doen en zich ergens neer liet ploffen als ze wilde liggen. Ik ben blij dat Dobber dan nog zo fit is, want zover als die hond had ik het nooit laten komen.
Onderstaande foto is een paar weken geleden gemaakt in het bos. Mooi bij zonlicht en de herfstkleuren op de achtergrond. Moet zeggen dat het wel confronterend was om te zien hoe ze als een oud besje haar gangetje gaat en liever alles rustig aan doet. Ze was vroeger zo'n spring-in-het-veld, als rennen en vliegen. Dat is nu echt voorbij! Alleen als ze eten krijgt en als we er visite komt is ze weer die jonge hond van vroeger.
Hoe dan ook: hopelijk krijgen we er nog een lange tijd in gezondheid bij!
Reageren
… Voor ons minder goede dag… Mijn mopsje die er al 2 jaar niet is… was op 19 November jarig…. En 8 december was ze ingeslapen in 2020… Sinds die tijd rond deze tijden zware tijd…
. Niet dat ze ziek is of zo, maar meer omdat ik bijv. met dat oog heb gezien dat het van de ene op de andere dag mis kan zijn. 
